Hoe crisisbestendig bent u?

opinie Vorig jaar herfstvakantie boog ons gezin zich over die vraag. Wat is wijsheid in economisch slecht weer? dachten wij en begonnen vol overgave aan een exercitie aan de keukentafel. Een oefening economie in het klein, die nu in het groot door het kabinet in het Catshuis wordt uitgevoerd.

Direct na de val van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers hadden we door dat het feest van jarenlange welvaart wat verstoord kon worden. Spaargeld was nog niet door Wouter Bos gegarandeerd. Het aandeel van de spaarhypotheek stond nog bij een verzekeraar. En daarover was ook niet bekend wat er met dat geld zou gaan gebeuren als de verzekeraar door slechte berichten uit de VS over de rand zou worden gedrukt. Kortom er moest een bestemming worden gevonden voor een bedrag dat nog over was van de verkoop van de oude woning.

Drie offertes lagen er op tafel; drie investeringen in het huis, in het milieu en op termijn een verlaging van onze elektriciteitsrekening. Het ging om een zonneboiler, zeven zonnepanelen op het platte dak en een ’solatube’ voor onze badkamer.

Op de zonneboiler zat een subsidie, op de zonnepanelen niet. De solatube, een buis naar het dak die de inpandige badkamer van daglicht kan voorzien, moest het ook zonder subsidie doen.

De zonneboiler heeft het niet gered omdat de zonnepanelen geen subsidie kregen. We dachten de klus in een keer te klaren bij een aannemer. Nu dat niet kon in verband met de subsidies hebben we beide offertes maar ter zijde gelegd. De tube hebben we wel door laten gaan. Het scheelt vijf spotjes in de badkamer. Hoeveel kilowattuur dat scheelt, is onduidelijk, maar verlangend kijken wij uit naar de jaarafrekening van 2009. Achteraf hebben we ook enige twijfels over deze investering. Wat blijkt: het apparaat is er ook voor bedrijven en laten die nu wel, en wij als particulier niet, voor een subsidie in aanmerking komen. De aannemer heeft het zelfs over veertig procent voor bedrijven. Laten ze in het Catshuis in vredesnaam iets doen aan de stroomlijning van de subsidies is ons advies.

De rest van het geld hebben we overigens weer teruggestopt in de woning. Dat was de plek waar het vandaan kwam. In oktober vorig jaar voorspelden we dat de huizenprijzen zouden dalen en wat werd voorspeld is geschied. De huizen om ons heen staan steeds langer te koop en de vraagprijs is aan het zakken. Wij voelen ons sinds de herfstvakantie crisisbestendig. We hebben geïnvesteerd in het milieu en de aannemerij nog wat werk bezorgd. We hebben de hypotheekschuld verlaagd en keurig in verhouding gebracht tot de waarde van de woning. Dat laatste heet in het hedendaags jargon van de economie deleveraging. Oftewel de hefbomen die de economie naar een niet meer vol te houden schuldniveau hebben gebracht worden naar beneden gedraaid. Hoe zit het met uw (hef)bomen? Groeien die nog tot in de hemel?