Foutje, bedankt

Internet is snel en vergt veel - twee open deuren op een rij. Het schrijven van een nieuwsartikel wordt ter redactie soms doorkruist door de wens van internetredacteuren om al een voorlopige versie van een stuk op de site te zetten. De druk loopt wel eens op en zo kan het gebeuren dat een stuk met wat onaffe kantjes online verschijnt.

Het overkwam me laatst zelf: ik had een berekening gemaakt van de waarde die hulp heeft die kerken nationaal verlenen. Dat was een slordige dertig miljard - een rekensommetje dat ik een half uurtje later eens rustig overdeed. Nieuwe uitkomst: drie miljard euro. Nog steeds veel geld, maar correct was die dertig niet. Meteen herstellen, dus. De correctie is slechts een enkeling op de site opgevallen.

Wat ook gebeurt: dat een internetgebruiker een onjuistheid of een onduidelijkheid signaleert. Van zo'n opmerking kan een stuk opknappen, al is het niet de bedoeling dat journalisten zo hun stukken door derden laten opknappen.

Is het dan beter om alleen maar 'volmaakte' stukken te publiceren in de krant en op de site. Ja, natuurlijk. Maar soms is nieuws hot, voegen sites informatie, nieuwe inzichten en vers nieuws toe aan berichten over de oorlog in Georgië, nieuws dat dusdoende groeit. Wat normaal gesproken voor iedereen onzichtbaar in een redactielokaal gebeurt, geschiedt tegenwoordig in de halve openbaarheid.

Is dat erg? Het lijkt me vooral erg wennen voor alle partijen. Schrijvende journalisten modderen ermee, surfers al net zo. En de artikelen die ze lezen en leveren, kraken van nieuwighied.

De Meer!-zin van vandaag:

'Door alleen te kijken naar een appel proef je niet de ware smaak ervan.'