Goed lelijk is ook mooi

Van de lelijkste sites kun je leren (en stiekem genieten). Honden kunnen mooi van lelijkheid zijn. Websites ook. Stiekem hoop ik dat er niets verandert aan de lelijkste exemplaren.

In een hoofdstedelijke eetgelegenheid raakte ik aan tafel met een man wiens gezicht me bekend voorkwam. Ja, hij was het: Danny Butler, het gezicht achter de 'geenstijl' van protestants Nederland, goedgelovig.nl. Hij vertelde me dat hij na het restaurantbezoek een lijstje met de lelijkste christelijke sites ging samenstellen. 'Stuur me de links maar toe, als je wilt', vroeg ik. En dat deed hij.

Het resultaat staat op deze site. Is zoiets humor? Ja, want als je er doorheen surft, dan moet je wel in de lach schieten.

Misschien is het minder grappig als je een site hebt gemaakt en op de erelijst van wansmaak terechtkomt. Zoals het ook geen pretje is om genomineerd te worden voor de Gouden Doerian, het slechtse boek van een jaar. Die Doerian wordt in de meeste media doodgezwegen, want de kwaliteit van de jury is niet helemaal je dát. Maar één ding heeft de Gouden Doerian wel bereikt: dat er niet alleen gefleemd wordt met Prijzen en Prachtige Boeken, maar dat je ook slechte smaak kunt aanwijzen.

Het leuke van de shortlist van Danny Butler is dat je je eigen oordeel eraan kunt verbinden.

Of de website-eigenaars er zich wat van aan zullen trekken, is nog maar de vraag. Wat mij betreft trekken ze een lange neus naar de samensteller van de shortlist. Want eerlijk gezegd: schoonheid is mooi, maar echt, goed lelijk, dat is heerlijk huiveren.

O ja, de eetgelegenheid waar Butler en ik elkaar tegenkwamen, is zelf ook genomineerd. Maar het eten is daar prima.