De paus is een beetje dom

Een holocaustontkenner aan je boezem drukken, dat werkt niet zo goed voor je imago. Zeker niet als je kerk bent. De paus heeft een misser gemaakt.

Er was eens een clubje al te orthodoxe katholieken. Hun leider was meneer Lefebvre, een Fransman, die het met de leer van de kerk die hij als aartsbisschop diende, niet zo nauw nam. Hij benoemde op eigen houtje bisschoppen. Toen lag hij eruit. Nu, ruim twintig jaar later, heeft paus Benedictus de heren weer binnengenood - de excommunicatie is over. (Al mogen ze nog niet aan de gang als rk bisschop.)

Vriendelijk gebaar? Tuurlijk. Aardige man, die paus. Maar wel een beetje dom, zou Máxima zeggen.

Want een van die heren, bisschop Williamson, ontkent doodleuk dat er gaskamers waren in WOII. Dat zei hij kort geleden - toen het ongedaan maken van die excommunicatie al rond was. Maar meneer Williamson was al eerder aan het extreemrechtsbazelen - en dat had de paus moeten weten.

Deze paus is een Duitser en Duitsers zijn door hun geschiedenis voorzien van een verhoogde gevoeligheid voor het leed dat joden is aangedaan. Joseph Ratzinger alias de paus had dus moeten weten wat voor slang hij aan de borst ging drukken.

Wist hij het niet? Hoe dan ook: hij had het moeten weten. Zijn secondanten, persvoorlichters of wat voor lieden er nog meer om hem heen cirkelen, hadden de kerk moeten behoeden voor deze misser.

De Nederlandse bisschoppen kwamen meteen met de enig juiste reactie. Wat een idioot, die Williamson. En: de excommunicatie staat hierbuiten.

Probleem is dat die twee zaken - de idioot en de excommunicatie - in de beeldvorming over elkaar heen geschoven zijn. Ergens in het Vaticaan beent de paus nu rond, tandenknarsend, dat kan niet anders. Beetje dom dat ik dat niet heb voorkomen, denkt hij. En dat gaat hij zeggen ook. Wedden?