Aanmelden

Abonneer je »

terug naar overzicht van alle berichten

Blogs

bekijk mijn berichten

Alle berichten

vorige
bericht 40 van 470
volgende

Nederland is toe aan een minister van Duurzaamheid

Op het moment dat ik dit schrijf (maandagochtend 29 oktober) buigen de Tweede Kamerfracties van de VVD en de PvdA zich in Den Haag over het concept-regeerakkoord van het kabinet-Rutte II. Vriend en vijand verbazen zich over de snelheid en het gemak waarmee dit kabinet bezig is tot stand te komen. De gemiddelde duur van een kabinetsformatie sinds 1946, gemeten in dagen sinds de verkiezingen, is 87 dagen. Daar gaat Rutte II dus ver onder blijven.

Het afgelopen weekeinde zijn de hoofdlijnen van het regeerakkoord naar buiten gekomen, en vanochtend stonden alle beoogde bewindspersonen met naam en toenaam in de krant. Tot het meest verrassende nieuws hoort wat mij betreft de substantiële korting op ontwikkelingssamenwerking (1 miljard) en op maatregelen voor groene groei (150 miljoen).

Even verrassend is het aantreden van een nieuwe minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Juist die combinatie behoeft enige toelichting. Want heeft Rutte niet zelf al aan het begin van deze formatie verklaard: 'We gaan niet over alles compromissen sluiten, maar elkaar iets gunnen'?

Toch kleeft aan dit nieuwe ministerie de schijn van juist zo'n klassiek politiek compromis: de VVD krijgt buitenlandse handel, en de PvdA ontwikkelingssamenwerking. Gevoegd bij de eerder genoemde kortingen, is het voorspelbaar dat dit onderdeel van het akkoord veel kritiek zal krijgen.

Maar dat is wellicht een beetje te snel gedacht. Ontwikkelingssamenwerking is de afgelopen jaren wezenlijk van karakter veranderd. Bert Koenders, minister voor Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet-Balkenende IV (2007-2010), werkte in dat verband al aan wat hij noemde ontwikkelingssamenwerking 2.0.

Bij het kabinet Rutte I (2010-2012) stond ontwikkelingssamenwerking sterk in het teken van het recente baanbrekende WRR-rapport getiteld Minder pretentie, meer ambitie (2010). Niet geheel toevallig was Ben Knapen, oud-lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) en nauw betrokken bij de totstandkoming van dit rapport, in Rutte I de verantwoordelijke bewindspersoon voor Ontwikkelingssamenwerking.

Kortom, onder Koenders en Knapen is ontwikkelingssamenwerking de afgelopen twee kabinetsperioden al duidelijk geëvolueerd richting buitenlandse handel, en omgekeerd. In het licht van die verandering of accentverschuiving is het niet onlogisch om deze twee beleidsterreinen in één portefeuille onder te brengen.

Maar wie op deze lijn denkt en doordenkt, zou nog een stap verder kunnen gaan. Buitenlandse handel 2.0 en ontwikkelingssamenwerking 2.0 zijn in feite twee kanten van dezelfde medaille, en die medaille heet duurzaamheid. Het kabinet-Rutte II gaat dus in feite méér werk maken van duurzaamheid, niet minder. Maar als dat zo is, dan verdient Rutte II ook een minister van Duurzaamheid.

De belangrijke impuls die een minister van Duurzaamheid zou kunnen geven aan het nieuwe kabinet spoort ook uitstekend met de voorgeschiedenis van de twee belangrijkste betrokkenen bij deze formatie. Immers, Mark Rutte was in 2008 de jonge partijleider die Groen Rechts propageerde als de ideale koers voor de VVD. En Diederik Samsom werkte, voordat hij in de politiek verzeild raakte, bij Greenpeace, dat wil zeggen aan het front van duurzaamheid.

Het zou dus een passende kroon kunnen zijn op het werk van Rutte en Samsom. Kom op, fractieleden van de VVD en de PvdA, laat je zien van je creatieve kant, amendeer het concept-regeerakkoord, een geef ons die minister van Duurzaamheid. Nederland is er aan toe.

Paul van Seters, hoogleraar globalisering en duurzame ontwikkeling Universiteit van Tilburg en TiasNimbas Business School

Trefwoorden: duurzaamheid, Paul van Seters, TiasNimbas, samsom, Rutte II

Geplaatst door VanSeters op 29/10/2012
Vindt u bovenstaand bericht beledigend of ongepast? Meld het ons.