De stammenstrijd tussen klimaatontkenners- en alarmisten laaide afgelopen week hevig op toen een onbekend persoon documenten van de Amerikaanse conservatieve denktank Heartland Institute lekte. De onbekende heeft sinds maandagavond een naam. En de documenten waren niet gelekt, maar onder valse voorwendselen verkregen.

Peter Gleick, al jarenlang een veelgevraagd klimaatexpert, raakte 'verblind door frustratie' over alle aanvallen op klimaatwetenschappers. Na een "ernstige lacune in mijn professioneel oordeel en ethiek, heb ik onder een valse naam rechtstreeks aan het Heartland Instituut materiaal aangevraagd en ontvangen", verklaarde hij in een spijtbetuiging op de Huffington Post.

Gleick stuurde de notities anoniem door naar bloggers, journalisten en andere wetenschappers die zich bezig houden met het klimaat. De gevallen wetenschapper zegt de documenten te hebben aangevraagd omdat hij een ander Heartland-document wilde verifiëren. Dat document van een anonieme afzender had hij eerder in zijn mailbox gevonden en bleek bovendien vals. Wie de afzender en auteur is, zegt Gleick niet te weten. Heartland twijfelt aan die lezing.

De tragiek van Gleicks extreme methode is dat het niet ten goede komt aan het zo gewenste rationele publiek debat, schrijft New York Times-blogger Andrew Revkin. "Gleicks daad zal bijna zeker leiden tot aanvallen op pleitbezorgers van klimaatverandering, en dat op een politiek gevoelig moment", voegt Time-redacteur Bryan Walsh op het groene blog Ecocentric daar aan toe.

Dat Gleick zich tot ontoelaatbare methoden wendde, laat zien hoe gepolitiseerd het klimaatdebat is, verzucht Walsh. Ook de Nederlandse klimaatscepticus Hans Labohm erkent dat het debat is vergiftigd. Hij wijst daarbij vooral beschuldigend naar de klimaatalarmisten. "Ze manipuleren bij het leven. Dat doet vermoeden dat hun case niet zo sterk is. Want waarom moet je manipuleren als het zo evident is dat de aarde opwarmt?"

De opwarming van de aarde verdeelt niet alleen de wetenschap, maar zet zich door tot op het niveau van het bedrijfsleven. Sommige ondernemingen steunen de sceptici, anderen de alarmisten. Die laatste groep zit er volgens Labohm veel warmer bij dan de sceptici. "Organisaties als Heartland moeten het doen met enkele miljoenen, milieuorganisaties hebben een veelvoud van dat bedrag, zo betoogt hij. "In het kamp van klimaatalarmisten wordt altijd gesuggereerd dat de brandstofindustrie achter de klimaatscepsis zit. Maar als je kijkt naar de Shells van deze wereld, dan zie je - en daar zijn we erg jaloers op - dat al hun sponsorgeld naar mensen gaat die menen dat de mens de oorzaak is van de opwarming van de aarde. Zij staan aan de andere kant."

Vorig jaar verkondigde Gleick dat een duurzame wereld alleen mogelijk zou zijn als het publiek en beleidsmakers wetenschappers zouden vertrouwen. En dat vertrouwen moet worden verdiend door de hoogste standaarden van wetenschappelijke integriteit te bewaren, zo schreven hij en een medeauteur. "Sterke woorden, en waar ook", concludeert Walsh. "Maar Gleick heeft er niet naar geleefd - en zijn daden zullen niet alleen zijn eigen professionele reputatie schenden maar ook het doel van de klimaatwetenschap zelf."