De Japanse regering probeert de door de kernramp geschrokken bevolking ervan te overtuigen dat kernenergie veilig en noodzakelijk is.

Gisteren nam zij een wetsvoorstel aan die voor kerncentrales een maximum looptijd van veertig jaar vastlegt. Maar in sommige gevallen moet zestig jaar mogelijk zijn, aldus de wet. Een vluchtroute die te veel gaten overlaat, menen critici.

Eén van de reactoren in Fukushima was 41 jaar toen de kern smolt in maart 2011. Een groot aantal van de 54 kernreactoren in Japan zal binnen enkele jaren aan die grens komen. Of zij toch langer door mogen, is niet bekend. Op drie na liggen de reactoren al maanden stil. De regering heeft beloofd meer duurzame energie te ontwikkelen, maar premier Noda hamert erop dat in de 'overgangsperiode' kernenergie nodig is. Met name onder de gemeentes die centrales huisvesten, is de weerstand groot.

Om aan de onrust tegemoet te komen, verordonneerde de regering een stresstest voor alle reactoren. Het Internationale Atoomenergie Agentschap (IAEA) heeft zojuist de stresstests van twee kerncentrales in de provincie Fukui - waar dertien centrales rond één baai staan - beoordeeld. "Die komen in het algemeen overeen met onze normen", aldus missieleider James Lyons, waarna hij aanraadde 'resultaten met de omwonenden te delen'.

Het publiek is na de kernramp zo wantrouwig geworden dat critici de IAEA-missie louter als propagandastandpunt zien. "De uitkomst stond al vast", zegt professor Hiromitsu Ino van de Universiteit van Tokio. Het stoort hem dat burgers in januari niet bij een discussie over de testuitslagen mochten zijn. Ino adviseert officieel over de stresstests: "Die zijn onvoldoende omdat zij óf een tsunami óf een aardbeving simuleren, en evenmin technische mankementen of menselijk falen incalculeren." In Fukushima gebeurde dat allemaal vlak na elkaar.

Wat bijdroeg aan de lakse binnenlandse controle van de kernenergiesector was dat de nucleaire waakhond onder het ministerie van economische zaken viel - dat kernenergie juist promootte. Er komt nu een nieuwe toezichthouder die onder het milieuministerie valt. Een vooruitgang, maar ook dan waken ambtenaren - met mogelijk dezelfde mentaliteit en dezelfde verwevenheid met de branche - over de nucleaire veiligheid.

Overigens moet het parlement de wetten nog aannemen, maar dat zal naar verwachting gebeuren.