Nederland heeft nog een lange weg te gaan als het windenergie op zee rendabel en subsidievrij wil maken. Zeker in vergelijking met ons omringende landen moeten stappen gezet worden op het gebied van techniek, logistiek, financiën en beleid. Wanneer overheid en markt hier in investeren kan windenergie op zee binnen vijftien jaar geld opleveren.

Het onderzoeksrapport Offshore Proof van PricewaterhouseCoopers meldt verder dat de Europese capaciteit van windenergie de afgelopen jaren sterk is toegenomen van 1500MW in 2008 tot 3000MW in 2010. Nederland neemt hiervan een kleine tien procent voor haar rekening. Op termijn moet Nederland twaalf procent van de totale elektriciteitsproductie in Europa gaan voorzien.

Concurrentie
Onze buurlanden, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, maar ook Denemarken, zitten niet stil als het gaat om windenergie op zee. 'Aangezien de energiemarkt Europees is, zullen Nederlandse spelers die willen investeren in windenergie op zee, zich oriënteren op die landen waar de randvoorwaarden het aantrekkelijkst zijn. Op het moment dat een partij kiest voor een buurland en daar heeft geïnvesteerd, wordt het moeilijk deze partij weer naar Nederland te lokken', stelt Paul Nillesen, hoofd van het onderzoek. 

Volgens de onderzoeker heeft Nederland veel potentie als het gaat om de toekomst van windenergie op zee. 'We kunnen profiteren van onze goede havencapaciteiten en bedrijvigheid langs de kust, maar dan moeten bedrijven en overheid wel de handen ineen slaan'.

Advies
Om op termijn te kunnen concurreren met andere energiebronnen en onze buurlanden geeft het rapport drie adviezen. Zo moeten windgebieden op zee 'bouwrijp' aangeboden worden. Dat betekent dat onder andere milieuvergunningen al door de overheid verleent moeten zijn voordat een bedrijf een gebied aankoopt. Daarnaast moeten de windparken op zee aangesloten worden aan het vaste land door middel van 'stopcontacten'. Tot slot moet de overheid meer kennis en vermogen beschikbaar stellen. Door actief financieel deel te nemen in de bouw- en constructiefase, via leningen of vermogen, kunnen risico's worden gedeeld en zijn bedrijven sneller bereid te investeren in de markt.