Mooi te weten dat goed doen ook goed kan smaken

Opgepikt bij een snuffelbezoekje aan de Wereldwinkel: kooksauzen van Fair Trade. Ze staan, in modern uitziende zakjes, als aanbieding op een los tafeltje in deze goede-doelen winkel.

Op zichzelf ben ik niet zo van het voorgekookte eten, of dat nu sauzen zijn of schotels, maar voor een goed doel zwicht mijn hart al gauw, zeker als je het kunt eten, en de zakjes dragen namen die datzelfde hart sneller doen kloppen: Bobotiesaus, Peppersweetsaus en Kaap Kerrie Saus. Iedereen weet, dat Zuid-Afrika een melting pot van culturen is, wat zich uit in een overweldigende keuken. €7,47 reken ik af, voor drie zakjes; dat is €2,49 per stuk, best veel voor een zakje saus.

Maar eenmaal thuis dringen zich toch vragen op. Fair trade betekent ‘eerlijke handel’, maar wat is er fairtrade aan anti-oxydanten? Want die zitten er in, net als zuurteregelaar, emulgator, kleurstof. En waarom komen alle recepten uit Zuid-Afrika, terwijl er nog veel meer prachtige keukens zijn die op eerlijke ontdekking wachten.

Er zijn twee soorten Fair Trade, legt een woordvoerster van de organisatie uit. Je hebt de directe producten, zoals koffie, rijst en dergelijke, en producten van fabrikanten die fair-trade werken. De sauzen zijn van die laatste categorie. Gemaakt in een fabriekje in Zuid-Afrika, waar de arbeiders eerlijk loon krijgen, kans op scholing hebben en in het algemeen beter af zijn.

Ja, dan mag het wel wat meer kosten. En hoe zit het met andere keukens, komt er in de toekomst nog iets van, pakweg, de Braziliaanse keuken? Maar helaas, ze moet me teleurstellen – exotisch is in, vandaar deze sauzen, maar daar blijft het bij. Kunnen we een keertje goed doen, blijft de keuze beperkt.

Een andere vraag is, of de smaak goed genoeg is om vaker goed te doen. Want eerst komt de smaak, dan het ideaal.

Of de Fair Trade sauzen beter smaken dan concurrentie uit de supermarkt is moeilijk uit te maken. Van Peppersweet en Kaapse Kerrie zijn geen reguliere kant-en-klare varianten te vinden; van bobotie wel, maar dat is een pak van Knorr met zakjes rijst en gedroogde kruiden voor €1,99 – dat kan geen concurrentie zijn voor de vloeibare saus van de Fair.

Eerst maar eens proeven hoe het smaakt. De fraaie zakjes, je ziet het goede doel er niet aan af, gaan gemakkelijk open. Er komen twee bruinige smurries uit, van Bobotie en Kaapse Currie, en een oranje-roze, van de Peppersweet. Pepper en Kaapse zijn bedoeld voor kip, de Bobotie voor gehakt maar dat doe ik nu even niet: hoe moet je het anders vergelijken? Kip zal het zijn!

In drie pannetjes walmt de olie en sist de kip. Pan voor pan gaat de saus erbij, en heerlijke luchtjes stijgen op naar de afzuigkap – wat geur betreft zit het wel snor, en ook de kleuren mogen er zijn.

Peppersweet oogt als Stroganov saus, het oranje van tomaat en zure room, maar is zuurder, zoeter en scherper tegelijk. Koud smaakt hij beter dan warm, gek is dat. Niet vies, niet onaardig voor een smaakje uit pak. De bobotie is veel eigener, met stukjes ui, een duidelijke komijnsmaak, ook wel weer zoet maar dat schijnt te horen – interessanter dan de peppersweet, in elk geval. De Kaapse Curry is het aardigst, ook weer zoet maar met kokos vlokken, stevige peper, flinke kerriesmaak. Helemaal niet slecht. Mooi te weten dat goed doen ook goed kan smaken.