Maasstad haalt nieuwe energie uit eco-disco

De eerste duurzame danceclub ter wereld komt in Rotterdam en heet Watt.

Met een paar aanstekelijke nummers neemt retrosixties-band The Madd het podium van de duurzame danceclub Watt in gebruik. Een hele eer, roept leadzanger Dave von Raven door de microfoon. Maar „warm is het niet, die duurzame energie, mensen! M’n vingers vriezen eraf man!”

Duurzame beats bestaan en ze klinken vanaf 4 september in het vroegere Nighttown. Het roemruchte poppodium op een steenworp afstand van Rotterdam Centraal is na een faillissement al twee jaar dicht. Daardoor slaan bands die te groot zijn voor het tafellaken en te klein voor het servet de havenstad over. In het multiculturele clubbing zit sindsdien ook de klad. En de West-Kruiskade, toch al niet de gezapigste straat van Rotterdam, verloedert zienderogen door de gesloten façade aan het begin, tot ergernis van de bewoners.

Dance-goeroe Ted Langenbach en de Rotterdamse horecabroeders Tieleman, op zoek naar een nieuwe uitdaging, zitten achter de wedergeboorte van Nighttown. Langenbach liep al een tijdje met zijn ziel onder de arm nadat Now & Wow gestopt was in de Maassilo na enkele schietincidenten. Aryan en Willem Tieleman leken voortijdig te gaan rentenieren nadat ze begin dit jaar Hotel New York hadden verkocht. „Mijn broer was in het geheel niet enthousiast. Hij was net in ruste”, grapt Aryan Tieleman bij de presentatie van de eerste duurzame club ter wereld in casco Nighttown.

In de trendgevoelige clubscene leeft eco ook. Maar Langenbach en de Tielemans willen het serieuzer aanpakken dan urinoirs die worden doorgespoeld met regenwater of een eenmalig eco-dansfeestje zoals in de Amsterdamse Westergasfabriek of het Rotterdamse Off Corso.

’Watt’, de nieuwe naam voor Nighttown, wordt de eerste duurzame danceclub ter wereld. Dat betekent: waterloze urinoirs waarvan de urine wordt ’gepiescycled’ tot mest, afvalloze barren, led-verlichting, groene stroom, en een begroeide achtergevel die zo naadloos overgaat in het parkje achter de West-Kruiskade. Dat moet resulteren in een CO2-reductie van vijftig procent, een halvering van het watergebruik, en een energiebesparing van 150.000 kilowatt per uur. Pièce de résistance moet de energieopwekkende dansvloer worden waaraan de TU’s in Delft en Eindhoven nog hard werken. Hoe steviger er wordt gedanst straks, des te meer licht.

De bedenker van de sustainable danceclub is Michel Smit. Na Watt volgen vele clubs in andere grote wereldsteden, hoopt hij. „De wereld is er klaar voor. Alleen wordt het idee nog helemaal nergens toegepast. Ons doel is zoveel mogelijk clubs in de wereld te verduurzamen en daarmee jongeren in aanraking te brengen met duurzaamheid.” In een zuil kunnen de bezoekers van de presentatie vast droogoefenen.

Dat wat zich deze middag voorzichtig beweegt op de dancebeats lijkt zich echter niet zoveel gelegen te laten liggen aan duurzaamheid. Rotterdams überhip begroet elkaar als oude bekenden met luchtzoenerij en glimlach, want eindelijk gebeurt er weer eens wat in het Rotterdams nachtleven. Nou vooruit, het Earth Water in kartonnetjes dat bij de ingang door majorettes wordt uitgevent, vindt gretig aftrek.