De zwarte route van het spruitje

Het Openbaar Ministerie verdenkt zes mannen van een miljoenenfraude met gewassen uit het Westland. Deze week staan ze terecht.

Zo hoort het te gaan: een groentekweker die een partij spruitjes wil verkopen, meldt dat in het computersysteem van de groothandel. Daar bepalen ze de kwaliteit en de prijs. De kweker krijgt vervolgens het geld op zijn bankrekening gestort.

Dit gebeurde in het Westland: vele tientallen kwekers boden hun groenten per fax aan bij hun contactpersoon op de groothandel. Twee weken later kwam een andere man het geld brengen op de kwekerij. Contant, in een envelop. De tuinders ontvingen slechts 85 procent van de echte opbrengst, maar konden zo wel de betaling uit hun administratie houden.

Fraude dus, op grote schaal. De zaak kwam enkele jaren geleden aan het licht toen de Fiscale opsporingsdienst (Fiod) onderzoek deed naar een Westlandse kwekerij. Uit de boekhouding bleek dat partijen groenten eerst naar een bedrijfje in het Spaanse Marbella werden vervoerd, daarna kwam het pas bij de groothandel. Althans, op papier. Die constructie wekte de interesse van Justitie.

Het Openbaar Ministerie ziet hierin het werk van een criminele organisatie. Zes mannen zouden de tuinders hebben geholpen met de ’zwarte’ verkoop van hun producten. Zij staan deze week terecht voor de rechtbank in Den Haag. Het OM vervolgt de tuinders in een andere strafzaak.

Het zestal wordt onder meer verdacht van belastingontduiking, valsheid in geschrifte en het witwassen van geld. Justitie vermoedt dat in de afgelopen acht jaar in totaal 77 miljoen euro aan het zicht van de fiscus is onttrokken. De staat zou voor ’enkele tientallen miljoenen euro’s’ zijn opgelicht.

Maandag bleek hoe de organisatie volgens Justitie te werk ging: de tuinders leverden hun tomaten, spruitjes en radijzen rechtstreeks bij twee groothandels. De financiële afwikkeling liep echter via de firma in het Spaanse Marbella, die de tuinders contant uitbetaalde en de betalingen met valse facturen aan de groothandel afdekte. Vanwege het Spaanse tussenstation hoefde er geen omzetbelasting betaald te worden. Het geld dat bij de kweker in mindering werd gebracht, werd verdeeld over het Spaanse bedrijfje en de groothandels.

Een belangrijke rol was weggelegd voor de geldloper, Ben H. (66). Hij kreeg vanuit Spanje opdrachten om geld van banken in Nederland te halen. Alleen al in 2006 ging het om vijf miljoen euro. H. betaalde de tuinders vervolgens contant uit. In zijn bestand zaten zeker vijftig verschillende adressen. Soms ging het geld naar de contactpersonen bij de twee groothandels, die zelf ook kwekers contant uitbetaalden.

Ben H. zegt dat hij niet wist dat er iets strafbaars gebeurde. Had hij geen argwaan omdat het om zoveel geld ging, wilde de rechter weten. „Nee”, antwoordde H. Ook niet toen de betalingen in een auto op een parkeerterrein plaatsvonden? „Ook niet.”

Een van de groothandelmedewerkers, Ronald van V. (47), ontkent dat hij heeft gefraudeerd. De ander, Pieter van O. (49), zwijgt. Beiden hebben wel een kleine miljoen euro aangenomen van geldloper Ben H.. Beiden zouden volgens Justitie zelf kwekers in het Westland hebben geworven om zaken mee te doen. Volgens verklaringen van betrokken tuinders gebeurde dat al vanaf 1996.

Vandaag zijn nog enkele verhoren en formuleert de officier van justitie de strafeisen.