Witte, paarse, gele, bonte, dove netels

In navolging van witte en paarse, bloeien nu gele dovenetels. Als kind raakte ik eraan verslingerd. Ik groef ze in het bos uit en zette ze in de tuin. Achterachterkleinkinderen van die dovenetels bloeien nu in onze tuin en op de foto.

De bloempjes passen perfect rond een bij. Bijen zijn gek op die rosse vlekjes in het geel. Het zijn bonte gele dovenetels. Bont omdat hun blad vlekkerig is. Bonte gele dovenetels zijn ooit verwilderd en nu terug in de tuin. Daar laten ze hun woekerende wortelstokken rondkruipen. Dat had ik destijds niet voorzien, maar het maakt ze geschikt als bodembedekker. Liever gele dovenetel dan zevenblad of haagwinde. Helaas redden die andere twee het uitstekend tussen de dovenetels. Ik vind dovenetel een rare naam. Ze heten ’doof’ omdat ze niet steken.

Maar een angelloze bij noemen we toch ook niet ’doof’? De paarse woekert minder. Die vormt hecht opeengepakte pollen, waar geen zevenblad doorheen komt. Paarse zijn in trek bij hommels en bijen en bij mieren, die hun zaad verspreiden. Mierenbroodjes. Hoewel ze als onkruid uit wegbermen geweerd worden, kan ik geen enkel nadeel bedenken van paarse dovenetels in de berm. Mensen doen vaker domme dingen tegen hun leefwereld dan slimme dingen ervoor.

De mens die zijn leefwereld verwoest, is toch wel het ultieme bewijs dat individuen niet handelen of sterven in het belang van hun soort. Mensen handelen uit korte termijn eigenbelang en de mensheid stormt op de afgrond af. En dan vindt de mens zichzelf ook nog een intelligent design.De dovenetels in de tuin bloeien onbekommerd. Ze kruipen met hun wortelstokken en ze serveren hommels hun nectar.