Het is weer zover. Vanaf morgenvroeg wentelen we ons natiebreed in goede voornemens die statistisch bewezen binnen drie weken zullen stranden. Wat zal ik dit jaar eens kiezen? Geld sparen in een oude sok in plaats van op een mogelijk verdampende bankrekening? Me laten overhalen tot interactieve televisie, een nieuw mobiel abonnement, andere zorgverzekeraar, goedkoper energiecontract? Deugdzaam mijn geld aan hongerende globegenoten geven? Me alleen nog verplaatsen per (OV)-fiets? Nog meer papier, plastic, groenafval, glas en lege batterijen scheiden?
Duivelse dilemma's bevolken ons bestaan. Rustig werken, eten, slapen, ruziemaken en het weer goedmaken is er niet meer bij. Overal moeten en zullen we een mening over hebben en ons gedrag erop aanpassen. Maar meer uren in een dag, ho maar. Ik wil best proberen een Goed Mens te zijn, maar ik ben ook chronisch druk en heb zin om de kont tegen de krib te gooien. Mag dat, af en toe denken: stik maar?
Nog zo een. Schoner eten. Is eten vies dan? Soms. Vis bijvoorbeeld. Erg lekker, maar het raakt op door overbevissing, zeezoogdieren en vogels vinden vaak een ellendige dood als bijvangst en de manieren waarop vissen gedood worden zijn soms ronduit belabberd. Bovendien kunnen ze vol kwik, dioxine, lood en ander ongezelligs zitten en bevatten ze minideeltjes plastic, waarvan wetenschappers nog geen idee hebben hoe onze lichamen daarop zullen reageren? Hè? Ja plastic. Mocht u het gemist hebben: in zeeën en oceanen drijft inmiddels 100 miljard kilo plastic afval, 'plastic soep' of 'kunststofarchipel' geheten. Dat breekt na verloop van tijd af tot hele kleine stukjes en zeedieren, vissen en vogels eten het op. Plastic verteert niet, wordt niet uitgescheiden. Wie vis eet krijgt plastic er gratis bij. Gelukkig zit vis ook vol gezonde omegavetzuren en is het goed tegen hartfalen en, volgens sommigen, depressies, geheugenverlies en ADHD. We moeten toch wat eten en vlees is heus geen vrolijk stemmend alternatief. Het kost te veel landbouwgrond, de meeste slachtdieren leiden een afgrijselijk bestaan en in niet-biologisch vlees zit antibiotica. Trouwens, wie één keer in een slachthuis is geweest, voelt zich daarna schuldig bij elke hap dier.
Vegetarisch vlees, granen, noten en peulvruchten zijn heus lekker maar, na 25 jaar vegetariër te zijn geweest, geen zeven dagen per week meer. Hier zijn ze, mijn goede voornemens: 1x per week vlees, 1x vis. Zo min mogelijk dingen in plastic kopen. Zwerfplastic oprapen (hoeft niet elke dag). NOOIT meer scrubs kopen voor mijn huid. De kleine plastic bolletjes die daarin zitten spoelen zo via doucheafvoer het riool en vervolgens de zee in.
Ik ga de statistieken verslaan. Doet u mee?
Meer info:
www.noordzee.nl
www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/vis
www.plasticsoupfoundation.org
www.kleanworldwide.nl
www.vegetarischeslager.nl
Trouw 31-12-2011