opinie Beste Beatrijs, Sinds twee jaar heb ik een relatie met een weduwnaar, vader van vier kinderen in de leeftijd tussen de 16 en 22 jaar. Wij hebben genoeg van het heen en weer reizen en willen graag gaan samenwonen. In de periode van onze relatie is er al een hoop veranderd in huis. Zo zijn allerlei dingen die rechtstreeks verwezen naar zijn overleden vrouw (porseleinen voorwerpen, mand met breiwerkjes, foto's) verhuisd naar zolder.

Toch is er nog veel over in de gezamenlijke ruimtes. Zoals mijn vriend zegt: 'voor de kinderen'. Zijn vrouw reed paard en in huis verwijzen diverse grote items (zadel, schilderijen, bronzen voorwerpen) hiernaar. Ik vind dit vervelend. Het geeft mij het gevoel een indringer te zijn. Niemand hier in huis heeft iets met paarden. Ik begrijp ook mijn vriend en de kinderen. Twee hebben na jaren nog veel problemen met de verwerking.

Ik zou die spullen graag verwijderd zien, maar ik weet niet goed hoe ik dit moet aanpakken. Als ik hier eenmaal woon, zou ik me ook graag thuis willen voelen.

Te veel paardenparafernalia

Beste Te veel paardenparafernalia,

Doe het rustig aan, raad ik u aan. Overleg met uw vriend. Als u daadwerkelijk bij hem (en niet te vergeten de kinderen) intrekt, zal er sowieso een herinrichting van het huis moeten plaatsvinden. U moet tenslotte uw eigen huis opgeven en u zult toch wel een aantal eigen meubels en spullen willen meenemen, en niet alleen maar een koffer met kleren. U zult niet al uw huisraad naar de kringloopwinkel willen brengen.

In de algehele reorganisatie van het huis zult u met uw vriend beslissingen moeten nemen welke van zijn meubels eruit gaan, en welke van uw meubels erin komen. Binnen die planning kunt u natuurlijk makkelijk voorstellen doen over vervanging van de paardenspullen en -schilderijen door bezittingen van u. Misschien kunnen sommige paardenobjecten verhuizen naar de kamers van de kinderen, of ze nu nog thuis wonen of al zelfstandig buitenshuis.

Onderschat trouwens niet de problemen van het intrekken binnen een bestaand gezin. Het is echt iets anders om lat-partner te zijn en op je eigen huis te kunnen terugvallen dan om samen te wonen en min of meer in de rol van stiefmoeder terecht te komen. U kunt niet de herinrichting van het huis helemaal naar u toe trekken. Behalve overleggen met uw vriend zult u ook rekening moeten houden met de wensen van de kinderen, zeker gezien hun leeftijd. Dat zal allemaal niet meevallen.

Opereer voorzichtig en geleidelijk. Als de kinderen zich bijvoorbeeld verzetten tegen bepaalde plannen, en dingen liever willen houden zoals ze zijn, kunt u beter wachten met herinrichten tot de jongste 18 is en in theorie op kamers kan gaan wonen. Hoe dan ook lijkt mij het raadzaam om over een eigen kamer te kunnen beschikken in het huis van uw vriend. Op die manier is er tenminste één sfeer in het huis helemaal van uzelf.

Bespreek dit zorgvuldig van tevoren met uw vriend. Als blijkt dat er geen eigen kamer voor u beschikbaar is en als vriend en kinderen niet bereid zijn om de inrichting aan te passen aan uw meubels/ uw wensen, zou het wel eens verstandig kunnen zijn om het samenwonen nog een tijdje uit te stellen.

Beste Beatrijs,

Sinds kort wonen mijn vriend en ik samen in een nieuw huis. Het leek me leuk om een goede vriend en een vriendin (allebei single) uit te nodigen om te komen eten en het huis te bekijken. De twee kennen elkaar niet en de ene is wel op zoek naar een relatie, terwijl de andere het leuk vindt om nieuwe mensen te ontmoeten. Maar mijn vriend vindt het raar om deze twee singles uit te nodigen voor een etentje, omdat het volgens hem lijkt op een koppelingsactie. Heeft hij gelijk dat dit ongepast zou zijn?

Geen bijbedoelingen

Beste Geen bijbedoelingen,

Er is geen enkel bezwaar om twee singles uit te te nodigen voor een etentje bij een stel. Dit is geen koppelingsactie, en ook al was het dat wel, dan zou het nog niet erg zijn. Het is vanuit het standpunt van de gastheer/vrouw onbelangrijk of genodigden nieuwe kennissen, nieuwe vrienden of wie weet een nieuwe romantische relatie overhouden aan een gezellig samenzijn. Dat kunnen genodigden heel goed zelf bepalen. Het enige wat iemand die een etentje geeft doet is het scheppen van een kader, waarin gasten elkaar op een vrijblijvende manier kunnen leren kennen. Daar kan nooit iets mis mee zijn.

Beste Beatrijs,

Binnenkort gaan we de tweede verjaardag van mijn zoontje vieren met familie en vrienden. Mijn moeder heeft gevraagd of ik namens haar een cadeautje kan kopen voor hem, omdat ik beter weet wat leuk of geschikt is voor hem, en ze zal het me dan later terugbetalen.

Ik vind het veel leuker als iemand zich verdiept in een ander en de moeite neemt om zelf een cadeautje te zoeken (ik kan natuurlijk wel een suggestie geven hier of daar). Ik vind het daarbij ook nogal lui om dit af te schuiven op een ander. Mijn moeder is helemaal niet oud en prima gezond. Ik doe al veel moeite voor het organiseren van het verjaardagsfeestje. Moet ik me dan ook nog druk gaan maken om haar cadeautje? Straks zit ik daar de komende 18 jaar aan vast. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik me af: wat schrijft de etiquette voor in dezen?

Cadeau namens oma

Beste Cadeau namens oma,

Het is inderdaad leuker als verjaardagsgasten zelf een cadeautje kopen, al dan niet na een beetje vissen wat de jarige leuk zou vinden. Toch komt het patroon wat u schetst vaak voor, zowel tussen ouders en volwassen kinderen als tussen grootouders en kleinkinderen. Sommige mensen vinden het nu eenmaal moeilijk om cadeautjes te kopen en zijn bang om de ander teleur te stellen met een verkeerde aankoop. Meestal vallen ze dan terug op het geven van geld, wat ook niet zo leuk is, maar misschien beter dan een derde erop uit te sturen om het lastige cadeaukoopklusje voor hen op te knappen.

Zeg tegen uw moeder dat een cadeautje voor een tweejarige niet bepaald een halszaak is en dat ze niet bang hoeft te zijn om de mist in te gaan. Zeg dat u ten volle vertrouwen heeft in haar oordeelsvermogen en dat u geen noodzaak ziet om haar dit uit handen te nemen. Geef haar een paar simpele suggesties. Dit afschuifgedrag van uw moeder naar u zal overigens geen 18 jaar duren. Uw moeder zal vast moeite blijven houden met cadeautjes verzinnen, maar al vanaf een jaar of zes vinden kinderen het dol om samen met hun oma naar de speelgoedwinkel te gaan en voor een door haar vastgesteld bedrag zelf iets uit te mogen zoeken.

Hebt u vragen over de omgang met buren, collega's, familie, vrienden en kinderen? Stuur ze naar beste@beatrijs.com.