opinie Wie de protesten in het Midden-Oosten tegen de anti-islamfilm en Franse cartoons onder de loep neemt, moet tot de constatering komen dat de demonstranten veelal jonge, werkloze mannen zijn. Vaak zonder baard of djellaba, maar met moderne westerse kleding voldoen zij niet aan het beeld van 'wilde moslimmannen'.

De vraag is dan ook of fundamentalistische moslims de kern van dit soort protesten vormen of dat het vooral gaat om relschoppers en sensatiezoekers zonder al te veel maatschappelijke of idealistische motieven. In ieder geval wordt behalve het beeld van de gematigde moslim ook dat van de doorsnee fundamentalistische moslim geschaad.

In feite bestaan er twee soorten fundamentalistische moslims. Ten eerste is er de groep die zich zo goed mogelijk aan de islamitische voorschriften probeert te houden en daarbij niemand - moslim of geen moslim - lastigvalt. Deze groep zal zich zeker niet bezighouden met niet-islamitische praktijken zoals vrouwenbesnijdenis, eerwraak en moord waarnaar vaak verwezen wordt. Een fundamentalistische moslim is dus niet per definitie gewelddadig, net zomin als een 'gematigde' moslim per definitie vreedzaam is. Dit hebben de protesten wel uitgewezen.

Natuurlijk bestaan er wel degelijk groeperingen die aansporen tot geweld. Moslims die onder deze tweede fundamentalistische groep vallen, volgen in de regel niet de geijkte islamitische rechtsscholen. Ze bestaan veelal uit jonge moslims die een extreme vorm van een nieuwe stroming aanhangen: het salafisme.

Zelfs onder deze groep blijkt het aantal daadwerkelijk gewelddadige moslims echter zeer klein, waarbij hun doelen niet zozeer religieus zijn maar eerder politiek. Het gevaar van anti-islamfilms en cartoons is dat dit door deze groep wordt opgevat als een oorlog tegen de islamitische cultuur, waardoor hun politieke oorlog alsnog kan verschuiven naar een culturele oorlog. Deze zal op den duur veel gevaarlijker blijken.