Erg enthousiast ben ik meestal niet te krijgen, over de Elfstedenkoorts die Nederland elk jaar weer in een golf van strenge winterdagen raakt. Zodra tweeters en facebookvrienden zich in steenkolen-Fries afvragen, of de tocht dit jaar dan toch echt door zal gaan, sla ik mijn ogen het liefst in wanhoop ten hemel.

Technisch gezien heb ik geen recht van spreken - ik kan helaas geen herinneringen oproepen van de meest recente Elfstedentocht - maar iets in mij zegt me, dat de wedstrijd me niet zou fascineren. In het bijzonder zie ik op tegen de ellendig lange liveverslagen, tijdens welke een sportverslaggever compleet hysterisch raakt over de snelheid waarmee een vast erg beroemde schaatser zich een weg door de Friese weilanden kluunt. Tot mijn grote afschuw zou een geslaagde Elfstedentocht waarschijnlijk goed zijn voor maanden aan terugblik-tv, gezien de lange tijd waarmee schaatsfanaten zonder hun tocht hebben moeten doen. Met een beetje ongeluk zullen we de Elfstedentocht van 2012 nog jaren lang als nationale feestdag in het collectieve geheugen houden.

Maar ik moet eerlijk bekennen, dat ik er sinds dit weekend toch wel wat benieuwder naar ben. Zondag heeft het sportevenementenvirus me namelijk lichtelijk besmet, tijdens de Amerikaanse Super Bowl. Vanzelfsprekend keek ik het American Football-kampioenschap niet uit sportieve overwegingen - ik ben allang blij dat ik nu nog weet te reproduceren, dat de New York Giants de New England Patriots hebben verslagen. Nee, veel enthousiaster werd ik van het entertainmentdeel van de wedstrijd; In het bijzonder nadat R&B-ster M.I.A. de controverse van Superbowl 2012 wist te veroorzaken.
Toen M.I.A. tijdens het hoofdoptreden van Madonna één van diens nummers ondersteunde, liet ze zich even net iets te veel gaan: al rappende stak M.I.A. gepassioneerd haar middelvinger op naar de camera.

In vergelijking met de "Nipple Gate" chaos van 2004 - toen Justin Timberlake en Janet Jackson tijdens de Super Bowl-pauze het presteerden om Jackson's borst geheel te ontbloten - stelt het akkefietje van M.I.A. totaal niets voor. De heuse gezinscrises die destijds door de schandalig bevonden naaktseconde  leken te ontstaan in conservatieve kringen, zullen nu waarschijnlijk uit blijven. Toch waren de reacties maandagochtend weer enorm vermakelijk. Dat Madonna haar concert wellicht wat overambitieus afsloot met het immens grote, idyllisch verlicht weergegeven "world peace" op het veld, zorgde niet voor minder sarcastische opmerkingen onder kijkers.
Hoe ver zouden wij moeten gaan, om tijdens de Elfstedentocht een soortgelijk spektakeltje te creëren? In Nederland is nationale verontwaardiging op dat vlak moeilijk te bewerkstelligen. Hoezeer we onze stereotiep liberale levensvisie ook kwijt dreigen te raken - met de op dit moment op handen zijnde kledingvoorschriften en wietpasplannen als bewijs -, op "schokkende" mediamomenten reageren we nog altijd met verassend veel nonchalance. Het kannibalistische tv-avontuur van BNN'ers Dennis en Valerio toonde dat recentelijk nog aan. Terwijl nieuwslezers elders van schrik in de gordijnen hingen, was de "cannibalism storm" waarvan internationaal bericht werd gedaan op Nederlandse bodem al verdacht snel weer verdwenen. Rare jongens, die BNN'ers - en dat was dat.
De kans is dus groot dat zelfs een spontaan shirtloze Mart Smeets, die al beledigende teksten in het ijs schaatsend met zijn middelvinger zwiept tussen de Elfstedentochters, de Nederlandse kijker compleet koud zou laten. De beste kans op een nationaal sport-entertainmentverzetje maken we daarom nog, als we onze oudhollandse wortels voor de gelegenheid in de armen sluiten. Dat is gezien de sfeer die om de Elfstedentocht hangt eigenlijk helemaal op zijn plaats.  Want wat is er tussen de unoxworsten, stempelposten en valdrama's door ontspannender, dan een kwartiertje knetterstonede Toppers in Concert?