commentaar Natuurlijk kijken ze ontzettend lief uit hun oogjes. Zeehonden zijn dan ook onweerstaanbaar. Maar dat is een slechte reden om deze uiteindelijk toch in het wild levende dieren te gaan vertroetelen alsof het kinderen zijn.

Daarom is het toe te juichen dat de opvang van zieke zeehonden wordt beperkt, nu Ecomare op Texel daarmee ophoudt. Het is te hopen dat ook de beroemde zeehondencrèche in Pieterburen stopt met het opvangen van zieke dieren.

Een medewerkster van de crèche in Pieterburen noemt het een kwestie van fatsoen om een dier dat je op het strand vindt op te vangen. Maar dat is werkelijk een misverstand.

Zeker, een mens heeft verantwoordelijkheden tegenover een dier. Voor dieren die we opsluiten, zoals in de intensieve veehouderij is onze verantwoordelijkheid het grootst. Daar zijn nog veel mogelijkheden om het dierenwelzijn te verbeteren die we zeker moeten doorvoeren. Voor dieren die in het wild leven, zoals zeehonden, is onze verantwoordelijkheid beperkter. Hen moeten we vooral helpen zichzelf te helpen, door te zorgen dat ze op eigen kracht kunnen overleven. Dat bereiken we door te waarborgen dat het gebied waarin ze leven groot en schoon genoeg blijft. En uiteraard mogen we in het wild levende dieren niet moedwillig verstoren of verwonden. Maar daarmee is alles wel zo'n beetje gezegd.

Vroeger, in de tijd dat de zeehondenopvang opkwam, waren er weinig van deze dieren over. Elk gered dier leek toen welkom. Het goede nieuws is dat de populatie sindsdien enorm is gegroeid. Er is nu dan ook geen reden de zieke dieren op te lappen, zeker niet als we bedenken dat zij hun soortgenoten juist kunnen besmetten. De zeehondenopvang is niet nodig en in het ergste geval verzwakt ze de zeehonden.

Een ziek dier kun je in principe het beste met rust laten. Wie dat niet aan kan zien en per se iets wil doen, kan nog overwegen het dier uit zijn lijden te verlossen.

De zeehondencrèche is heel Nederlands; in de Duitse en Deense Waddenzee zie je zoiets niet. Toch zijn daar even grote en minstens zo gezonde zeehondenpopulaties als bij ons. Als het gaat om het scheppen van een werkelijk gezonde omgeving voor mens en dier door een verstandig milieubeleid en de keuze voor duurzame energie, kunnen we nog wat leren van Duitsland en Denemarken.

Wij verdoen intussen onze tijd met gehannes in zeehondencrèches, terwijl we de echte problemen waar dieren onder lijden niet oplossen. Dat is decadent.