Kerstverhaal / De zeventigste maagd

‘Je kent toch het verhaal van de zeventig maagden in het Paradijs’?, vroeg Omar. Hij en Mark zaten tegenover elkaar in het café, waar ze elkaar enkele dagen geleden ontmoet hadden.

‘De beloning voor een zelfmoordterrorist’ reageerde Mark. ‘Precies, daar wil ik het met je over hebben. Mijn vrienden en ik willen de aanslag die traditioneel met Kerst in Jeruzalem plaatsvindt, dit jaar voorkomen. Ik heb een visioen gehad van de Profeet, waardoor ik wist wat me te doen stond.’ Mark keek hem vragend aan. Hij kende Omar inmiddels als een serieuze vent. Zelf was hij een wilde jongen, een womanizer, voor niemand bang en doorlopend op zoek naar spanning en uitdagingen. ‘We gaan de zaken omdraaien’, ging Omar door, ‘we zoeken een uitverkorene die al tijdens zijn leven het zeventig maagden naar de zin moet maken en hun behoefte moet bevredigen. Jij bent die uitverkorene en als je je taak volbrengt, dan is er dit jaar met Kerst geen aanslag.’ Mark lachte, er liepen heel wat gekken rond op deze wereld, maar aan het eind van de middag had Omar toch een deal. Mark zou iedere avond een maagd ontmoeten en dat bijna drie maanden lang. Alleen op zondag was hij vrij. Een druk programma, maar zeventig vrouwen die ook nog maagd waren‿dat klonk als een veelbelovende Talpa-format.

De eerste avond betrad Mark vrij nerveus de kamer die Omar hem had aangewezen. Een lelijke vrouw van in de zestig bekeek hem met een opgewonden blik. Op een ruime onderbroek na was ze naakt en het was duidelijk wat ze wilde. Mark wilde niet meteen spelbreker zijn en deed met tegenzin zijn plicht. De tweede avond zat hij tegenover een bloedmooie meid van een jaar of achttien, uitdagend gekleed. Met een handgebaar hield ze hem tegen toen hij zijn broek wilde uittrekken. Ze had grote problemen, vertelde ze en een man met een luisterend oor was alles wat ze zocht. Schouderophalend ging Mark weer zitten, luisterde, sprak met haar en zweeg. De derde avond hoorde hij achter de deur babygehuil. En inderdaad, een meisje van zes maanden leek niet tot bedaren te brengen. Hij nam haar op en wiegde haar, gaf haar te drinken, zong een slaaplied voor haar, legde haar in het bedje en hield net zo lang een hand op haar hoofdje tot ze sliep. Zo ging de ene maagd en kwam de andere en Mark deed wat in zijn vermogen lag. De teller stond op 69.

‘He Mark, ik wist niet dat jij het leed van de hele wereld op je nek had’! Vrolijk schalde de stem van Gabriela door de kroeg. Ergens in september had ze hem voor het eerst ontmoet en mee naar haar appartement genomen, na een perfecte avond in een disco. Mark was lekker locker na zeven of acht biertjes en had haar vrijmoedig proberen te versieren. Ze had verschrikkelijk moeten lachen, toen hij zijn collega’s ging imiteren en hij kon erg goed dansen. Daarna had ze hem niet meer gezien en ook op haar aanmoedigende sms’jes had hij niet meer gereageerd. Nu was drie maanden later en wilde ze er het fijne van weten. Ze nam hem mee naar een tafeltje en daar deed Mark zijn verhaal. Het was een vreemd verhaal, dat nog vreemder werd toen Mark de wens van de zeventigste maagd beschreef. De vrouw was een jaar of veertig, zeer aantrekkelijk en ze waren als een blok voor elkaar gevallen. Ze was bereid alles onvoorwaardelijk voor hem te doen onder de voorwaarde dat hij de rest van zijn leven bij haar zou blijven. Als zijn vingers knipten, zou zij buigen. Maar op het moment dat hij zou besluiten haar te verlaten, was hij vogelvrij en was zijn lot bezegeld.

Mark zweeg. Hij was duidelijk door de bliksem getroffen, dat zag Gabriela. Hij was smoorverliefd en reddeloos tegelijk. Boven de bar hing een kleine televisie. Het nieuwsoverzicht liet beelden zien van de kerstviering in Betlehem.