Kerstverhaal / Beter laat dan helemaal niet

Het was de dag voor kerst en Magda vroeg zich af of ze nog naar de winkel zou gaan om nog wat inkopen voor de feestdagen te doen. Ze had nog wel wat restjes eten in de diepvries en bezoek zou ze toch wel niet krijgen. Ze besloot om maar thuis te blijven. Was lekker goedkoop ook. Zo royaal zat ze nu ook weer niet bij kas en als ze naar de winkel zou gaan was de verleiding groot om toch meer te kopen dan ze eigenlijk nodig had.

Ze vroeg zich af hoe ze het volgend jaar financieel allemaal moest klaarspelen. Na een huwelijk van een aantal jaren was ze gescheiden en ze wilde niet afhankelijk van haar ex-man ‘wilde zijn. Ze had per slot van rekening vroeger een opleiding als mondhygiëniste gedaan. Het was haar nog gelukt ook een baan te vinden en ze deed haar werk met veel plezier . Tot ze ziek werd.

Ze moest een borstamputatie en diverse chemokuren ondergaan.

Aanvankelijk hadden ze van haar werk veel belangstelling voor haar, ze kwamen eens langs met een bloemetje of belden haar op om te vragen hoe het ging. Maar allengs werd dat minder.

Na twee jaar kreeg ze een arbeidsongeschiktheiduitkering en al was het minder dan toen ze werkte, ze kon er net van rondkomen. Toen besloot men in Den Haag dat de regels gingen veranderen en dat iedereen onder de vijftig herkeurd moest worden. Ze kreeg een oproep voor herkeuring en ging erheen in het volste vertrouwen dat de verzekeringsgeneeskundige inmiddels alle informatie van haar huisarts en specialist had die ook vonden dat ze haar werk niet meer kon doen.

De verzekeringsgeneeskundige bekeek haar eens, zei dat ze er goed uitzag en dat ze met maar één borst best wel kon werken .De vermoeidheid die ze had was niet te zien en te meten.

Ze kreeg vervolgens een oproep voor de arbeidsdeskundige en deze constateerde dat ze weliswaar niet meer haar oude, maar toch zeker wel drie andere beroepen kon uitoefenen. Of er vacatures waren wist hij niet en of ze met haar leeftijd, ze was de veertig al gepasseerd, nog op haar zaten te wachten ook niet, maar zeker was wel dat haar uitkering zou stoppen.

Het betekende in ieder geval wel dat ze misschien afhankelijk zou worden van de sociale dienst.

Ze had wel eens iets gelezen over een spreekuur voor arbeidsongeschikten, ze had altijd gedacht dat dat iets voor anderen was, maar niet voor haar. Nu was het wel voor haarzelf.

Ze was er geweest en ze hadden haar geadviseerd om bezwaar te maken tegen de beslissing.

Er was inmiddels een hoorzitting geweest en ze moest nu wachten op de uitslag.

Ze had er weinig vertrouwen in, ze deden net of ze een bedelaar of aanstelster was. Ze mocht mondeling toelichten waarom ze dacht dat ze niet in staat was te werken en het leek wel of ze dachten dat ze te lui was om te werken, terwijl ze het juist zo leuk vond om weer allerlei mensen te ontmoeten. Ze had ontdekt dat thuis zitten niets voor haar was. Ze miste haar werk en de sociale kontakten. Nu zat ze in haar eentje thuis met de feestdagen, geld om iets leuks te doen was er ook al niet.

Op kerstavond werd er een brief bij haar in de bus gestopt. Het was een brief van de UWV. Zou ze hem openmaken? Nee, ze wilde haar feestdagen niet laten verpesten door een vervelend bericht, bovendien was de taal in die brief waarschijnlijk zo ingewikkeld dat ze er toch niets van begreep. Ze zou wel wachten tot ze naar het spreekuur van de arbeidsongeschikten kon.

Ze kon de brief niet goed uit haar hoofd zetten, probeerde haar zinnen wat te verzetten en nam een flinke borrel voor ze ging slapen. De feestdagen bracht ze zoveel mogelijk slapend door, om maar niet aan die brief te hoeven denken.

Ze ging naar het eerste spreekuur in het nieuwe jaar, de brief was nog steeds ongeopend. Ze vroeg de spreekuurhouder dat voor haar te doen. In de brief stond dat haar klachten gegrond waren en dat ze volledig arbeidsongeschikt was verklaard, wat betekende dat ze het komende jaar heel wat meer geld te besteden had, dan wanneer ze bij de sociale dienst moest aankloppen. Had ze nu toch maar die brief geopend, dan had ze vast en zeker leukere feestdagen gehad dan nu het geval was geweest.