Boekhoudfraude / De baaldag van Michiel Meurs

Had Ahold het voor het zeggen bij de Scandinavische joint venture Ica? Ja, beweert voormalig topman Michiel Meurs. De Zweden denken daar anders over.

Zijn vrouw zei gisterochtend nog tegen hem: ’Zou jij niet een baaldag nemen?’ Dat leek Michiel Meurs, die na zijn val als financiële topman van Ahold een adviesbureautje opbouwt, wel wat. ,,Maar toch zit ik hier”, verklaarde Meurs gisteren in de rechtszaal waar hij zich moest verantwoorden voor zijn rol in het Ahold-boekhoudschandaal. ,,Terwijl mijn vrouw denkt dat ik thuis ben. Dit zeg ik om aan te geven dat twee mensen volkomen verschillend kunnen aankijken tegen hetzelfde.”

Dat lijkt ook het geval bij de joint venture die Ahold in 1999 aanging in Scandinavië, Ica Ahold. Een supermarkt/groothandel waarvan Ahold de helft van de aandelen bezit én waarin het finale zeggenschap had. Althans: dat beweerden vorige week ex-topman Cees van der Hoeven en Meurs. Vooral die zeggenschap is belangrijk. Het gaf Ahold het recht de omzet van Ica Ahold bij de concernomzet te tellen.

Gisteren plaatste de rechtbank vraagtekens bij de zeggenschap. Het gebrek aan controle zou immers kunnen verklaren waarom Meurs voor de andere ICA-aandeelhouders een geheime sideletter opstelde waarin de leidende Ahold-rol juist weer wordt ontkend.

Zo maakten zes Zweedse Ica-bestuurders in verklaringen gehakt van de Ahold-claim op controle. Niks controle, bij Ica Ahold wordt alles bij consensus beslist. De Zweedse ICA-topman Peter Dettman: ,,Het beeld dat Ahold ons moest uitleggen hoe we een supermarkt moesten runnen, is complete onzin.” Ook een rapport dat Ahold zelf in 2002 liet opstellen concludeert dat er zeker geen ’financiële controle’ bestond.

Meurs onderstreepte gisteren dat hij het liefst de zeggenschap van begin af aan goed had willen vastleggen. ,,Ondanks een parade aan juristen is er toen iets fout gegaan bij de contracten.” Meurs had het destijds gewoon te druk om daar bovenop te zitten. Maar ’direct wezen alle tekenen op een doorslaggevende Hollandse invloed’. ,,ICA had Ahold ook hard nodig, in de strijd tegen oprukkende discounters.”

Waarom dan toch die gewraakte sideletter? Dat was vooral om de zelfstandige Ica-winkeliers tevreden te houden, meent Meurs. ,,Die vreesden te veel Ahold-invloed.” Hij ontkende verder dat de sideletter een eenmansactie was. ,,Dat suggereert geheimzinnigheid. Maar meer mensen binnen Ahold waren op de hoogte.” Bovendien: Meurs stelde, zo bekende hij gisteren, al drie keer eerder sideletters op voor joint ventures. Dus wat was het probleem?

Dat probleem zag wel de interne accountant van Ahold, Thijs Smit, in oktober 2002. Hij rook fraude. Meurs voelde zich vervolgens gepasseerd toen Smit zonder zijn toestemming Deloitte informeerde. ,,Dat paste niet in onze werkrelatie.” Bij de financiële topman begon echter ook iets te knagen. Meurs voelde zich dan ook ’ongemakkelijk’ onder de opdracht van Cees van der Hoeven om de drie andere sideletters te verzwijgen. Die vond ze niet meer opportuun. ,,Waarom ik niet op mijn strepen stond? Ik weet het echt niet.” Maar, zo verklaarden ook getuigen, Meurs was enorm opgelucht toen alles uitkwam.