Kamerleden roepen verwijt zakkenvullers over zich af

In de Tweede Kamer is een even onverkwikkelijke als curieuze ruzie uitgebroken tussen CDA en PvdA over het salaris van kamerleden. De sociaal-democraten zijn het er niet mee eens dat het CDA dit salaris ietsje meer wil verhogen dan de commissie-Dijkstal vorig jaar adviseerde.

De christen-democraten vinden dat de PvdA de salariskwestie hiermee politiseert. Zij wilden aanvankelijk niet eens over de zaak verder praten om te voorkomen dat ze voor zakkenvullers worden uitgemaakt. De stand van zaken gisteren was dat wellicht de Algemene rekenkamer zal worden gevraagd de hoogte vast te stellen. Dat is natuurlijk een brevet van onvermogen en een schijnbeweging bovendien, want uiteindelijk moet de Kamer zelf (met tweederde meerderheid) het eigen salaris en dat van andere publieke ambtsdragers vaststellen.

Het eigen inkomen is vanouds een gevoelige zaak in de Kamer, omdat steeds het verwijt om de hoek ligt dat kamerleden zakkenvullers zijn. Deze mythe houdt hardnekkig stand, zelfs nu al lang vaststaat dat we, om deze menselijke soort in het echt te kunnen waarnemen, de blik vooral buiten het Binnenhof moeten richten. Dat dit niet gebeurt, hebben kamerleden ironisch genoeg vooral aan zichzelf te wijten: door telkens weer besmuikt of overdreven omzichtig te doen over hun salaris. Dat is al lang niet meer nodig, nu de politiek breed samengestelde commissie onder leiding van het oud-kamerlid Dijkstal een nieuw salarisgebouw voor publieke ambtsdragers heeft ontworpen, dat voortaan als objectieve maatstaf kan dienen.

Het is misschien niet zo verstandig geweest van het CDA-kamerlid Van de Camp om daarvan nu weer af te wijken, want daarmee riep hij, ook al gaat het om een onsje meer, het risico van politieke verdeeldheid over zich af. Daar staat tegenover dat PvdA-leider Bos al eerder van het advies-Dijkstal afweek met de suggestie het ministerssalaris niet met dertig maar slechts met tien procent te verhogen. Dat was ook niet verstandig, omdat de verhoging slechts bedoeld is om de achterstand van ministers op topambtenaren goed te maken. Het is niet goed dat ministers minder verdienen dan hun ambtenaren.

Hoe dan ook, doen PvdA en CDA er verstandig aan over dit soort zaken in alle openheid in de Kamer het debat aan te gaan. Met een schimmige ruzie en het uiten van besmuikte beschuldigingen is de zaak allerminst gediend.