Sjans in het beloofde land

Daniëlle van den Bos: Dansen in een dode stad. Ad Donker, Rotterdam. ISBN 9789061006169; 224 blz., euro 17,50.

Amsterdamse studente Hebreeuws, twintiger en Israëlfan van linkse signatuur, vertrekt in 2001 voor een studiejaar naar een universiteit in Jeruzalem. Knoopt er menige vriendschap aan, alsook wat heftiger relaties, en discussieert honderduit over de bejegening van de Palestijnen. Keert vervroegd naar Nederland terug, geprangd door de vele zelfmoordacties (en liefdesverdriet?). Probeert het in 2003 nog eens, voor één semester, krijgt een handkus van Arafat, en constateert uiteindelijk: geef mij maar Amsterdam.

Zo samengevat lijkt het relaas van Daniëlle van den Bos misschien alleen belangwekkend voor wie geen snipper papier waarop het woord Israël voorkomt, ongelezen kan laten.

Die indruk is onjuist. Daniëlle’s gesprekspartners vormen in politiek opzicht een bont gezelschap – inclusief een Palestijn die ervan overtuigd is dat God zijn land voor de Joden gereserveerd heeft – en ze is provocatief genoeg, althans tijdens haar eerste verblijf, om geregeld voor advocaat van de duivel te spelen. Zo vormt haar verslag deels een eerste inleiding in de argumentatie waarvan links en rechts in Israël zich bedienen om hun politieke opvattingen en de bombarie waarmee ze geventileerd worden, te rechtvaardigen.

Het is bovendien vlot en levendig geschreven, soms iets te levendig misschien voor wie allergisch is voor overdrijving. Zo heet Israël ‘één grote one-night-stand in wording’, Tel Aviv een stad ‘waar mensen 24 uur per dag hysterisch feest vieren’ en Nederland een land waar ‘elke Palestijn met een bloedneus meteen de voorpagina haalt’.

Van praktisch belang kan ‘Dansen in een dode stad’ zijn voor seksegenoten die Daniëlle’s avontuur willen herhalen, al dan niet aangelokt door de mededeling „In Nederland heb ik bitter weinig sjans; hier heeft iedereen altijd veel sjans”. Hen trakteert ze op nuttige informatie over de omgangsvormen onder (jongere) Israëliërs. En op een dito advies voor het geval sjans niet welkom mocht wezen: zeg dat je gekomen bent om alle Joden tot het christendom te bekeren en je wordt subiet met rust gelaten.