17 juli / Glanshaver is aan wijde pluim te herkennen

Alle kans dat u in een ouderwets grassenboek glanshaver niet kunt vinden. Probeer het dan eens met Frans raaigras, een andere naam voor glanshaver.

Glanshaver groeit in losse zoden en heeft rechtopstaande halmen van anderhalve meter hoog. Sommige dijkhellingen zijn ermee bedekt. Dat zag ik op Zuid-Beveland.

De glanshaver begon in juni al te bloeien. Dit gras bloeit met pluimen, die tijdens de bloei los zijn uitgespreid en voor de bloei zijn samengetrokken. De aartjes zitten aan zij-assen die tijdens de bloei wijd uitstaan. De aartjes zijn ongeveer een centimeter lang en lichtgroen van kleur, ook wel eens violet aangelopen. Ze bevatten twee bloemen, waarvan het bovenste bloempje tweeslachtig is, het onderste mannelijk en voorzien van een lange, geknikte naald.

Glanshaver groeit op voedsel- en kalkrijke, vaak zwaar bemeste, droge tot matig vochthoudende, halfzware grond en verdraagt droogte uitstekend.

De echte drukke vogelconcerten in de vroege morgen zijn nu definitief afgelopen. Toch wil dat niet zeggen dat je geen vogel meer hoort zingen. De winterkoning schalt elke morgen zijn liedje de wereld in. Verder laten heggemus, zwartkop, tjiftjaf, tuinfluiter, spotvogel, zanglijster, riet- en geelgors, putter en kleine karekiet nog vaak iets van zich horen.

Overdag zijn sommige gewone soorten pijlstaartvlinders, zoals de populier- en de pauwoogpijlstaart, rustend aan te treffen op boomstammen en muren.

Met alle nattigheid schieten de paddestoelen de grond uit. Op vermolmde stobben komen de eerste zwavelkopjes tevoorschijn.