ephimenco / Communicerende vaten

Minister Vogelaar van het departement Kozijnen en Gevels deed haar blijde intrede in de grote-mensenwereld op een zeer eenvoudige manier. Een beetje zoals ze haar prachtwijken in wording onlangs bezocht: loom peddelend op een opoefiets.

Dat ze desondanks bijna heel Nederland over zich heen kreeg, en niet alleen ‘rechts’ zoals Trouw gisteren vermeldde, is een prestatie van formaat. Het intellectuele niveau van haar interview afgelopen zaterdag kwam net in de buurt van dat van iemand met een onvoltooide vmbo-opleiding. Tussen de clichés en de holle frasen zat natuurlijk ook de verbijsterende aberratie van de joods-christelijke beschaving, waarvan de oorsprong door de minister werd teruggebracht tot ‘de joodse gemeenschap die eeuwen geleden naar Nederland kwam’.

Een spoed-inburgeringscursus in universele cultuur en geschiedenis lijkt hier op zijn plaats. Wouter Bos beloofde ons een power girl, maar nu zitten we met Ella in wonderland opgeschept. Het is hem aan te rekenen. Verder is het mevrouw Vogelaars goed recht om zich visionair op te stellen, door met name een voorschot te nemen op haar wens dat een joods-christelijk-islamitische traditie hier zal gaan wortelen.

In de krochten van de speculatie op zeer lange termijn is veel geoorloofd. Je kunt het ook precies andersom stellen. Bijvoorbeeld dat de ontkerkelijking de moslim-nieuwkomers nog harder zal treffen dan de christenen, zodat er van een wortelende traditie nooit sprake zal zijn. Of dat de diepe crisis van de islam zich verder zal ontwikkelen in een furie van aanslagen en explosies, totdat de westerse democratieën deze godsdienst in veilige quarantaine plaatsen.

De minister zou zich beter in de huidige maatschappelijke context kunnen verdiepen in plaats van hem weg te toveren. Met haar provocatieve en schoolse multiculturalisme bereikt ze het tegenovergestelde van wat ze zegt na te streven: het apaiseren van de nationale gemoedstoestand. Feitelijk zorgt ze voor polarisatie. Ze fungeert als een communicerend vat met de handenwrijvende Geert Wilders. Onbedoeld voedt ze het extremisme en bewijst ze moslims die zich van het korset van een onaangepaste religie willen bevrijden, een slechte dienst.

Het is nu tijd om ons serieus af te vragen of het de taak is van het seculiere overheidsapparaat om zich keer op keer zich met religie bezig te houden. Opmerkelijk genoeg moet worden vastgesteld dat van de drie regeringspartijen juist de meest geseculariseerde de scheiding tussen kerk en staat overschrijdt: denk aan de miljoenen subsidie voor de extremistische Milli Görüs in Amsterdam. Wat bezielt deze PvdA? Is het electoraal opportunisme, lakse Cohenisering of denkt men een missie te moeten vervullen, zoals Wilders met alle middelen bestrijden? Zoals gebruikelijk valt aan de strategie van Wouter Bos geen touw meer vast te knopen. Gisteren fulmineerde hij nog tegen het multiculturalisme van oud-links, vandaag onderzoekt hij als minister van financiën hoe hij via islamitische hypotheken een sharia light kan introduceren.