Holocaust-kinderen klagen Duitsland aan

(Novum/AP) - Een groep die duizenden kinderen van Holocaust-overlevenden vertegenwoordigt, heeft maandag tegen de Duitse regering een zaak aangespannen met het doel financiële compensatie te krijgen voor psychiatrische zorg. De eisers stellen dat de genocide op de eerste generatie slachtoffers littekens heeft achtergelaten bij de tweede generatie. Zondag werd al bekend dat de groep Duitsland voor de rechter zou slepen.

Veel kinderen van slachtoffers van de nazikampen zitten met irrationele angstgevoelens voor hongersnood of lijden aan depressies, zo wordt aangevoerd door het Fisher Fund, de stichting die de belangen van de eisers behartigt.

De advocaat Gideon Fisher, die namens de stichting de zaak bij een rechtbank in Tel Aviv aanspande, zei dat het de eerste keer is dat de Duitse regering wordt gevraagd de verantwoordelijkheid op zich te nemen en te zorgen voor de tweede generatie in Israël en wereldwijd. De eisers willen dat een door de Duitse overheid gefinancierd fonds wordt ingesteld van waaruit tweewekelijkse therapiesessies voor vijftienduizend tot twintigduizend mensen worden betaald. Het zou in totaal gaan om een bedrag van jaarlijks 7,3 miljoen euro, voor een periode van drie jaar.

Fisher, wiens ouders Auschwitz overleefden en het Fisher Fund oprichtten, noemde het ongelukkig dat er nog geen voorzieningen voor de tweede generatie-slachtoffers zijn. Voorzitter Baruch Mazor van de stichting zei dat 4 tot 5 procent van de vierhonderdduizend kinderen van Holocaust-overlevenden in Israël behandeling nodig hebben. De Israëlische regering biedt te weinig hulp en ook de gezondheidszorgverzekering is niet afdoende, zei Mazor. Ongeveer vierduizend personen steunen de zaak.

Mazor benadrukte dat het niet de bedoeling is dat de eisers geld in het handje krijgen. De toegewezen compensatie mag uitsluitend worden aangewend ter vergoeding van psychiatrische zorg.

Het is onduidelijk wat de status van een Israëlische rechtbank in deze zaak is. Mazor zei dat het in eerste instantie gaat om erkenning van de Duitse verantwoordelijkheid. Vervolgens zal worden geprobeerd een schikking te treffen of wordt de zaak voorgelegd aan een Duitse rechtbank of een internationaal hof.

Hert Duitse ministerie van buitenlandse zaken zei niet te willen reageren op gerechtelijke procedures. Aangenomen moet worden dat de Duitse regering er weinig voor zal voelen op de eis in te gaan, omdat die de deur kan openzetten voor tal van eisen van deze aard.

Duitsland heeft sinds de jaren '50 meer dan 44 miljard euro betaald aan overlevenden van concentratiekampen, familieleden van een deel van de zes miljoen joodse slachtoffers van de Holocaust en de staat Israël. Veel geld ging naar de Conference on Jewish Material Claims Against Germany, een in New York gevestigde organisatie die bedragen aan slachtoffers uitkeert.

Mazor zei dat het Fisher Fund niet bij de Claims Conference wil aankloppen, omdat de fondsen daarvan bedoeld zijn voor slachtoffers van de eerste generatie en de tweede generatie daar geen aanspraak op wil maken.

Een 58-jarige vrouw die zondag commentaar gaf voor de Israëlische radio, zei de angst te verhongeren te hebben geërfd van haar ouders, die in Auschwitz hadden gezeten. "Als je naar mijn huis komt en de koelkast opent, tuimelen de broden eruit, veel meer dan ik nodig heb", aldus de vrouw, die anoniem wilde blijven.

De vrouw zei dat zij noodgedwongen de kindfase had overgeslagen en meteen een adolescent was geworden. "Mijn vader leerde ons dat het verkeerd is te laten zien hoe je je voelt, dat het verboden is mensen te laten zien dat je pijn lijdt of dat iets moeilijk voor je is. En dat is heel zwaar." Het algemene gevoelen dat haar vader had overgedragen was: "Ik ging door de hel en wat jullie meemaken stelt niets voor."

Anderen van de tweede generatie zeggen dat zij geen bus kunnen pakken, omdat die hen herinnert aan de transporten van hun ouders naar de concentratiekampen; of dat zij bang zijn voor honden, omdat die door de nazi's werden gebruikt om menigten onder bedwang te houden.

Volgens Mazor voerde het Fisher Fund langdurig onderhandelingen met de Duitse ambassade in Israël, maar werden die besprekingen uiteindelijk door de Duitse partij afgebroken.