Geen sterretjes aan einde race

Pieter van den Hoogenband zegt zich voor het eerst sinds de Spelen van Athene ’ouderwets’ te voelen. „Dat geeft me veel rust.”

Pieter van den Hoogenband aast komend jaar op zijn derde olympische goud op het koningsnummer, de 100 vrij. Hij lijkt er nauwelijks serieuze wedstrijden voor te willen zwemmen.

In de afgelopen wereldbekerwedstrijden was hij, in tegenstelling tot de excellerende Marleen Veldhuis, niet te bewonderen. Voor de EK korte baan van komende week heeft hij zijn inschrijving teruggetrokken.

Wel is de jonge vader deze maand tweemaal in eigen land te bewonderen, waarbij hij zondag in Eindhoven op de 100 vrij in wereldkampioen Brent Hayden zowaar een tegenstander van formaat treft.

Die had hij gisteren niet op de 200 vrij, de afstand die hij voor de Olympische Spelen in Peking opoffert aan het grote doel. Hij zwemt hem vermoedelijk voor het laatst tijdens de EK, in maart in Eindhoven.

Begin dit jaar werd VdH tijdens de WK in Melbourne op de 200 vrij geknipt en geschoren door het Amerikaanse fenomeen Phelps. „Voor zilver zwem ik niet”, was zijn reactie.

De 100 vrij werd daar met een zesde plaats ook geen succes, al was de marge met de twee (!) triomfators minimaal. Dus begon de zwemmer aan een inhaalrace zodra de gevolgen van zijn hernia-operatie waren weggeëbd. Zijn zwakke punten, de start en de keerpunten, hadden de speciale aandacht.

Gisteren ging Van den Hoogenband op de 200 vrij anderhalve race lang inderdaad ouderwets tekeer. Hij opende de eerste baan ruim onder het wereldrecord van Phelps, lag er halverwege nog net onder, om op de laatste baan ’uit te bollen’.

„Ik heb aan het einde van een goede 200 meter wel eens sterretjes voor mijn ogen gezien. Hier had ik met Jacco (Verhaeren, zijn coach, red) afgesproken de laatste 50 meter rustig uit te zwemmen. Maar met mijn tijd van 1.46,46 ben ik erg tevreden.”

„Dit is een bevestiging dat ik sterk bezig ben. Ik heb genoeg meegemaakt om te weten dat dit me enorm veel rust geeft. Dat de keuzes die ik heb gemaakt en de mensen met wie ik wilde werken de juiste zijn geweest. Ik heb namelijk vaker in een olympische voorbereiding in december snel gezwommen.”

„Aan de WK in Melbourne heb ik geen fijn gevoel overgehouden, erna ben ik als een beest gaan trainen. Wat dat betreft komt deze prestatie niet als een verrassing. Voor het eerst sinds de Spelen van Athene kan ik weer ouderwets lekker zwemmen. Ik ben sterker geworden, ik kan meer werk verzetten.”

Maar Van den Hoogenband waakt ervoor met krachten smijten zoals hij dat vroeger graag deed. „Soms geeft mijn lichaam aan dat ik niet te hard van stapel moet lopen, dat ik mijn krachten moet doseren. De EK korte baan zou een mooie wedstrijd zijn geweest, maar drie weekeinden achtereen zwemmen is te veel.”

Toch is het een vreemde keuze: sterke tegenstand in Hongarije vermijden om eind van de maand wat loze baantjes op de NK in Amsterdam te zwemmen. Mist Van den Hoogenband het ’racen’ niet?

„Voor de Spelen van Atlanta en Sydney zocht ik tijdens wedstrijden in de VS de wereldtoppers op om te laten zien wie ik was. Voor Athene zwom ik in Drachten, en nu zoekt Hayden mij in Eindhoven op.”

„Met racen houdt ik me totaal niet bezig. Tijdens een wedstrijd zie ik geen ene flikker van wat er om me heen gebeurt. Ik kijk niet meer naar anderen, ik ben totaal met mijn eigen race bezig.”