Moderne manieren 01/12/07

Beste Beatrijs,Onze dochter van 15 heeft sinds een paar maanden verkering met een jongeman van 22. Hier zijn wij niet blij mee. Het is een lieve jongen, maar wij vinden hem veel te oud voor haar.

Hij heeft voor haar al meerdere relaties gehad. Hij is haar eerste vriendje. Hij zou in onze ogen geen relatie met haar moeten willen. Van hem verwachten wij redelijk volwassen gedrag, onze dochter pubert volop.

Wij weten ook wel dat je echte liefde niet kan/mag tegenhouden, maar dit gaat toch alle perken te buiten? De regels die wij stellen: school gaat voor, enzovoort, zijn niet te handhaven. Hij gedraagt zich kinderlijk ondanks zijn 22 jaren. Zij wenst als volwassene behandeld te worden, wat helaas nog niet echt lukt (begrijpelijk). Hoe moeten wij hiermee omgaan?

Losgeslagen dochter

Beste Losgeslagen,

Een bekende situatie, maar daarom niet minder zenuwslopend. Dochter heeft zich verslingerd aan een totaal ongeschikt figuur en ouders staan er handenwringend naast. Wat te doen? Dat leeftijdsverschil is trouwens vrij normaal en ook niet onrustbarend. Veel tienermeisjes zijn totaal niet geïnteresseerd in hun relatief onnozele leeftijdgenoten.

U schrijft: de regels zijn niet te handhaven. Waarom eigenlijk niet? Zij luistert helemaal niet meer? Gaat haar eigen gang en trekt zich niets aan van wat u zegt? In dat geval ziet het er inderdaad vrij hopeloos uit. Voer voor de verandering een gesprek met uw dochter en haar vriend erbij. Doe net alsof u hem serieus neemt en bespreek de situatie. Ga niet in op hun verkering, want daar hebt u toch geen vat op. Het gaat u er alleen maar om dat zij haar schoolwerk niet verwaarloost. Probeer hiervoor zijn instemming te vinden. Doe een beroep op z’n verantwoordelijkheidsgevoel. Hij zal toch niet willen dat zijn geliefde een kansloze drop-out wordt? Als hij het met u eens is (terwijl uw dochter bokkig zit te zwijgen), moet u hem verder aan uw kant zien te krijgen door over prioriteiten te beginnen. Zeg dat u vindt dat uw dochter te veel tijd aan de liefde besteedt en dat dat ten koste gaat van inspanningen voor school.

Misschien is hij gevoeliger voor uw zienswijze dan uw dochter, die natuurlijk alles onzin vindt wat u zegt, en dan zou u winst boeken. Maar mogelijk is hij het niet met u eens en gaat hij zich verzetten tegen wat u naar voren brengt. Op dat moment komt uw dochter in een loyaliteitsconflict. Ze mag dan smoorverliefd zijn, ze zal het toch niet leuk vinden als haar vriend zich tegen u keert. In dat geval zaagt die vriend ongewild een beetje aan z’n eigen stoelpoten en dat zal hem op den duur geen goed doen.

Blijf met haar in gesprek, dat is altijd aan te raden. Voor de rest is het afwachten en tandenknarsen. Tienerliefdes gaan doorgaans weer voorbij. Uw dochter zal hierop geen uitzondering zijn. Over een jaar of wat zal ze op hem uitgekeken zijn, of anders hij wel op haar. En dan wegen 16 jaar van uw opvoeding zwaarder dan haar vervlogen kalverliefde.

Beste Beatrijs,

We zitten midden in de Sinterklaastijd en dat brengt gespannen verwachtingen met zich mee. Onze kinderen (zes en vier jaar) mogen twee keer per week hun schoen zetten en krijgen dan een kleinigheidje. Mijn oudste dochter vroeg laatst waarom Sinterklaas niet vaker langs kwam. Bij haar in de klas mogen kinderen kennelijk elke avond hun schoen zetten en zij vinden daar dan ’s ochtends ook substantiële cadeaus in. Leuk voor die kinderen natuurlijk, maar moeilijk voor degenen bij wie het er thuis wat minder royaal aan toegaat. Kinderen vergelijken onderling de oogst en mijn dochter vroeg zich af waarom zij stelselmatig werd overslagen. Zijn er richtlijnen voor wat een gemiddeld schoencadeautje mag kosten?

Stilletjes ons huisje voorbij

Beste Stilletjes,

Het staat elke Sinterklaas vrij om te besteden wat hij wil. Traditioneel vonden kinderen Sinterklaassnoep in hun schoen. Hoe groter de welvaart, hoe sterker allerlei tradities in materieel opzicht uit de bocht vliegen. Dus ook de schoencadeautjes. In plaats van een suikerbeestje, een stukje marsepein of een handvol pepernoten vinden kinderen nu hele i-pods en mobieltjes in hun schoen. En dan moet het echte feest nog komen. Van te veel en te dure schoencadeautjes raken kinderen blasé. Een spijtige trend, maar niets aan te doen.

Het probleem van de onderlinge vergelijking is trouwens niets nieuws. Rijke kinderen kregen altijd al meer spullen van Sinterklaas dan arme. Voor opmerkzame kinderen een onbegrijpelijk verschijnsel, waar ouders serieus uitleg over moeten geven. Als uw dochter zich door Sinterklaas veronachtzaamd voelt, dan is zij oud genoeg om de mythe te doorgronden. Leg haar uit hoe het zit.

Beste Beatrijs,

Wij wonen in een fijn appartementencomplex, waar een paar maanden geleden ook een echtpaar uit onze vroegere buurt is komen wonen. Dit echtpaar heeft de gewoonte ontwikkeld om elke week onaangekondigd op de stoep te staan en vervolgens uren te blijven plakken. Pogingen om hen met smoesjes te weren halen niets uit. Ze blijven komen en worden steeds brutaler. Hoe kunnen wij hen ontmoedigen?

Opdringerige buren

Beste Opdringerig,

De volgende keer dat uw medebewoners u overvallen, laat u hen niet binnen, maar u zegt: ’Ach, het spijt me, dit is geen goede tijd, we hebben andere dingen te doen. Wil je de volgende keer even bellen van tevoren? Hier is ons nummer voor het geval je het niet hebt.’

Als ze de dag erna opbellen met de vraag of ze nu langs kunnen komen, zegt u: ’Nee, het komt nu niet zo goed uit, wat denk je van, eens even kijken, aanstaande zondag over twee weken om vier uur ’s middags?’ Het idee is dus dat u hen alleen op afspraak wil zien. Als ze dit een paar keer te horen hebben gekregen, hetzij aan de voordeur, hetzij aan de telefoon, dan laten ze het wel uit hun hoofd om nog onaangekondigd langs te gaan.

Als ze te lang blijven plakken, dan zegt u: ’Sorry, ik wil jullie niet weg hebben, maar*’ En dan geeft u een of andere reden: ’We moeten zo de deur uit / we zijn moe, we gaan naar bed / we moeten boodschappen gaan doen / we hebben een andere afspraak’. Alles is goed, behalve: ’We hebben er genoeg van!’