ephimenco / Parijse toestanden

Er zijn vergelijkingen die je beter achterwege kunt laten. Wellicht heeft de Amsterdamse korpschef Welten de laatste dagen hier aan gedacht. Tijdens de onlusten in de Amsterdamse wijk Slotervaart refereerde Welten aan de Parijse toestanden, waarvoor hij elke dag zei te vrezen. Een onbezonnen en onjuiste uitspraak.

Wie het slagveld in het Parijse voorstadje Villiers-le-Bel aanschouwt, begrijpt dat een tiental uitgebrande auto’s in Slotervaart niet in verhouding staat met de stadsguerrilla in Frankrijk. Overigens gaat de vergelijking met de Franse rellen uit 2005 ook mank.

In de laatste twee jaren is de migrantenoproer in Frankrijk ernstiger geworden. Dagblad Le Monde somde gisteren de geweldserupties sinds 2005 op: aanslagen op bussen, gebruik van vuurwapens tegen de politie, hinderlagen tegen agenten. Het aantal gewonden bij de politie staat na twee nachten op 120, tegen 200 na drie weken in 2005.

De vraag die veel Fransen zich stellen is dan ook hoe dit mogelijk is? De onmacht van de Franse Republiek wordt opeens tastbaar en de poging tot destabilisatie van de rechtstaat krijgt dan geen krachtig weerwoord. Het antwoord ligt in de angst van de autoriteiten om, door te hard op te treden, een nationale mobilisatie van relschoppers mogelijk te maken.

Deze verlamming werd gisteren het best door oud-minister voor gelijke kansen, Azouz Begag, verwoord: ’Ik ken geen andere oplossing dan tot kalmte op te roepen. Anders is het oorlog, tien doden, twintig of vijftig doden’. Frankrijk zit dus in de tangen van halve en hele jonge criminelen en meelopers die bibliotheken verbranden en de rechtstaat met straatterreur chanteren. Een incident in een transformator of een verkeersongeluk waarbij jonge allochtonen het leven laten en het munitiedepot kan ontploffen.

Was deze revolte maar een doodgewone sociale kwestie die je met miljoenen aan subsidie kon doven. Maar hoe kun je die dertig procent werkloze jongeren uit Villiers-le-Bel aan een baan helpen als de meeste al met een taalachterstand hun school binnenstappen en deze weer vroegtijdig verlaten?

Volgens een deskundige zijn de aangeboden vacatures in de banlieues steeds meer bedoeld voor mensen ’die in staat zijn zich uit te drukken’. Maar er bestaan geen instrumenten voor niet-communicerende mensen. Hiermee wordt de aard van de rellen impliciet aangegeven. Het gaat om etnische onlusten die de consequentie zijn van jarenlang onderschatte immigratiestromen. Een taboe in Frankrijk, waar men hardnekkig blijft spreken over ’jongeren’ terwijl het om kansarme allochtonen gaat die bijna uitsluitend uit Noord- en Centraal-Afrika komen.

Mijn advies aan Nederlanders: vermijd iedere vergelijking met Franse toestanden. Helaas verloor gisteren voorzitter Khairoun Van de Nederlandse Moslim Raad zijn verstand door met Parijse onlusten te schermen als Gekke Geert zijn anti-koran film maakt. Op de jongste provocatie van Wilders reageerde hij: ’Dan is het laatste woord aan de jongens op straat. Die kunnen we niet meer tegenhouden, kijk naar Frankrijk’. Een onbezonnen en onjuiste vergelijking die naar grove chantage smaakt.