’Wacht maar tot de cafés aan de beurt komen’

Werknemers in de Parijse zakenwijk La Défense accepteren gelaten het rookverbod dat vandaag in Frankrijk in openbare ruimtes geldt. Nog wel.

"Daar rook ik straks mijn allerlaatste sigaret”, zegt Estelle Delord (25) terwijl ze naar een hoekje van de ontvangsthal wijst. Zij werkt als receptioniste in de Grande Arche de la Fraternité, het pronkstuk van de sjieke Parijse zakenwijk La Défense. Vanaf vandaag geldt in het gebouw, waar onder meer het ministerie van transport gevestigd is, een algeheel rookverbod. „Zelfs het rokersgedeelte in het bedrijfsrestaurant bestaat dan niet meer”, zucht Delord.

Met het verbod, dat geldt voor alle publieke ruimtes, loopt de Franse regering vooruit op een nog ingrijpender verbod dat vanaf januari 2008 gaat gelden. Want nu zijn het alle overheidsgebouwen, scholen, universiteiten, ziekenhuizen en bedrijven die eraan moeten geloven, vanaf volgend jaar zijn dat ook de cafés, restaurants en concertzalen. Het is vanaf dat moment dat Estelle Delord serieuze problemen ziet ontstaan. „Dit gaat nog wel, maar wacht maar tot ze roken in cafés gaan verbieden. Dat pikken de Fransen niet, dan ontploft de boel.”

Delord vergeet dat zij het nog tamelijk gemakkelijk heeft. Zij hoeft immers alleen maar achter haar balie vandaan te komen en staat buiten – al is dat in haar geval wel het terras van de Grand Arche: een soort windtunnel. Neem Erik Faure die voor het al even imposante AXA-gebouw een pijpje staat te stoppen. Voor zijn rookpauze moet de 34-jarige schadespecialist meer dan 17 verdiepingen naar beneden komen.

Faure vertelt dat zijn baas heeft overwogen op iedere etage een rookruimte te laten aanleggen. Maar vanwege alle voorschriften bleek dat te duur. Faure: „Toch kost hem dit ook veel geld, want naar buiten gaan kost minstens een kwartier en veel mensen roken er dan maar direct twee.”

Het rookverbod in publieke ruimten is dus niet totaal. Overheidsgebouwen worden geheel rookvrij; bedrijven mogen speciale rookruimten laten aanleggen. Maar de voorschriften zijn streng. Zo moet de ruimte hermetisch zijn afgesloten en zijn voorzien van een kostbaar ventilatiesysteem. En dat maakt dat veel bazen hun personeel tot de straat veroordelen.

Zo staat de informaticus Damien Vernon (24) vanaf vandaag noodgedwongen met zijn collega’s op straat. En dat terwijl zijn baas gewoon nog steeds sigaren rookt in zijn kantoor. Dat Vernon daar pas na enig doorvragen het vreemde van inziet, is tekenend voor de gelatenheid waarmee de rokers op La Défense het verbod lijken te accepteren. Het is ieder geval in overeenstemming met de peilingen. Gisteren meldde het dagblad Le Monde dat 70 à 80 procent van de Fransen het anti-rookbeleid van de regering steunt.

Maar volgens Ydrissa Coulibaly is de gelatenheid op La Défense slechts schijn. „Wacht maar af”, zegt de 26-jarige Ivoriaan. Hij werkt als consultant bij de bank Caisse d’Epargne, waar evenmin aparte rokersruimtes zijn. „Deze regels zijn veel te rigide. Dat zal geleidelijk tot de mensen doordringen en over een paar maanden ontstaat er dan kortsluiting in de rokershoofden. Dan gaan ze allemaal de straat op om intrekking te eisen. Want zo werkt het hier in Frankrijk. Kijk maar hoe afliep met de speciale jongerencontracten van afgelopen jaar.”