Kuitenbrouwer / Alcohol gebruik je onder andere om je zorgen van je af te zetten en dat wil je in zo’n bootje niet

Maandagavond waren in ’Pauw & Witteman’ twee Nederlandse broers te gast die dezelfde zeereis gemaakt hebben als wij onlangs, de Atlantische Oceaan over, maar dan in een roeiboot. Kijk, dat vind ík dan weer uitzinnig. De vragen kwamen me bekend voor. Waarom doe je het?

Tja, waarom doe je het.

Het kortste antwoord: voor de kick. ’Because it’s there’ zei Edmund Hillary op de vraag waarom hij de Mount Everest beklom, en beter is het eigenlijk niet samen te vatten. Omdat het kan. En anders kan het niet. Wat gebeurt er met je?

Er gebeurt iets met je, maar wat precies is nog lastig onder woorden te brengen. Zo was er de wonderbaarlijke spontane geheelonthouding. Zeelui drinken, misschien wel meer dan gemiddeld, dus een weerstand tegen alcohol per se roept de zee niet op. Ik heb ooit een lange reis op een Nederlands vrachtschip gemaakt en dronk ’s avonds dapper mee in de officiersmess. Maar daar was ik één van de zestig opvarenden en voor niemand verantwoordelijk. Wij kwamen al die weken welgeteld één schip tegen. Op veilige afstand, maar toch moet je erop bedacht zijn. Daarom loop je wacht, al valt er op een schip van 12 meter weinig te lopen. D. en ik, de beide drinkers, hadden de wacht van tien uur en twaalf uur ’s avonds. Het is donker, je bent alleen, er gebeurt niets. Als je dan van tevoren gedronken hebt ben je voor je ’t weet weggedommeld. Eén keer nam ik aan het eind van m’n wacht, om twaalf uur, een glas van die mooie Talisker-whisky waar ik het vorige week over had, maar ik was te moe om het op te drinken. Toen we halverwege de etappe Kaapverdië-Martinique waren, op een zondagmiddag om kwart voor zes, trokken we feestelijk een fles rosé open. Driekwart vol bleef hij in de ijskast staan, dagenlang, tot ik hem weggooide. Alcohol gebruik je onder andere om je zorgen van je af te zetten en dat wil je in zo’n bootje niet. Je zorgen zijn je lijfsbehoud. Je glas half leegkiepen in de cd-speler, zoals mensen doen op feestjes als ze gedronken hebben, dat moet je op een zeilschip niet hebben.

Op grotere schepen, met grotere bemanningen, is meer hiërarchie, met de bijbehorende spanningen en frustraties, terwijl de individuele verantwoordelijkheid is opgelost in het collectief. Kankeren en bier drinken, zo herinner ik me die officieren destijds op dat vrachtschip, terwijl een evenmin geheel nuchtere collega wacht liep.

Een goed gevulde maag helpt zeeziekte voorkomen, ik ben gevoelig voor zeeziekte, er waren massa’s snacks aan boord, maar ik at ze niet. Viel in vier weken zes kilo af.

Anticipeer je onbewust op een noodscenario, zoals dieren die zich ontlasten als ze bedreigd worden?

Je lichaam weet wat goed voor je is, zeggen ze wel eens. Ja, maar je geest weet het beter, denk ik dan altijd, anders waren er geen junks en alcoholisten en anorexia-patienten. Maar kennelijk zijn er dus ook momenten dat het lichaam voet bij stuk houdt.