Leers zit fout met zijn retoriek maar zijn zorgen over Limburg zijn terecht

De oproep van burgemeester Leers van Maastricht aan bedrijven en burgers om naar Limburg te verhuizen, op de vlucht voor de almaar stijgende zeespiegel, is op zijn minst demagogisch.

Bestuurders kunnen zich maar beter tot de feiten beperken wanneer zoiets cruciaals als de veiligheid van de bevolking in het geding is.

Die feiten geven vooralsnog geen aanleiding te denken dat de strijd tegen het wassende water voor grote delen van Nederland al verloren is. Geen enkele reden dus om met Leers de handdoek in de ring te gooien, en de Randstad gelaten ten prooi te laten vallen aan de golven. Ook ten opzichte van buitenlandse investeerders is het trouwens niet aan te raden de Randstad af te schilderen als een regio die dusdanig wordt bedreigd dat de bewoners alvast maar hun biezen pakken.

Maar los van de vreemde retoriek waarvan Leers zich bediende: hij wil duidelijk maken dat bedrijfsleven en bevolking in Limburg meer dan welkom zijn. Meer dan andere landsdelen kampt de provincie met leegloop. Hetzelfde geldt voor het noorden van Friesland en Groningen. Deze regio’s kampen met een bovengemiddelde vergrijzing, wegtrekkende beroepsbevolking, verdwijnende voorzieningen, leegstand en zelfs verkrotting.

Daarover maakt Leers zich terecht zorgen. Zijn collega-burgemeester Som uit Kerkrade walst daar al te luchtig overheen. Hij noemt minder huizen en meer groen een verademing, en velen zullen dat met hem eens zijn. Maar luxe woonwijken voor rijke ’pensionado’s’ zijn bij lange na niet voldoende om de verpaupering van de randjes van Nederland een halt toe te roepen. Daarvoor is meer nodig: een goed vestigingsklimaat voor bedrijven, nieuwe banen om ook voor jongeren aantrekkelijk te blijven, bereikbaarheid.

Daarover mag het nieuwe kabinet zich best wat drukker maken. Tekenend is hoe verkeersminister Peijs dit voorjaar weer blijmoedig miljarden extra uittrok voor de wegen rond de grote steden, met een daadkracht die in geen enkele verhouding staat tot het eindeloze gesteggel over de Zuiderzeelijn naar Groningen. Daarvan moeten wél de economische baten vooraf duidelijk moeten zijn, tot achter de komma. Niemand zit te wachten op zinloze infrastructuur, noch in de Randstad, noch daarbuiten. Maar ook geen meten met twee maten. Nederland is groter dan de Randstad.