’Fortuyn’

Na zijn solovoorstellingen ’Jezus’ en ’De zonen van Jakob’ speelt Helmert Woudenberg de monoloog ’Fortuyn’.

Hij zegt er niet op uit te zijn om Pim Fortuyns maniertjes na te bootsen of om een politiek standpunt in te nemen. Hij wil diens verontwaardiging van binnenuit tonen. Eerder met zijn ogen dan met wapperende handgebaren. Een geheven wijsvinger vormt wel een terugkerend onderdeel van de karakterschets.

Het grootste deel van de voorstelling baseerde Woudenberg op historische feiten. Kenmerkend voor Fortuyn vindt hij de afwijzingen: door zijn vader, de universitaire wereld, door de partij. Zelf voegde Woudenberg in zijn noodlotstragedie Fortuyns verbittering over zijn katholieke opvoeding toe. ’Fortuyn’ gaat vandaag in Schiedam in prèmiere.