Ephimenco / Schaamteloos

Toen ik Dick Corporaal, de coördinator van de Interventieteams, hoorde waarschuwen, bonkte mijn hart van verdriet: de interetnische spanningen tussen jongeren zijn explosief toegenomen. Corporaal: de oorlog die in de Franse banlieues woedt staat hier op het punt te beginnen.

Ik vond het natuurlijk een beetje raar omdat het in Frankrijk helemaal niet gaat om Londsdalejongeren tegen allochtonen maar om een oorlog tegen de Franse overheid. Maar goed, wie wil nu dat 20- tot 40.000 Nederlandse auto’s jaarlijks in de fik gaan? Bovendien zag ik Corporaal ook in NOVA. Tegen een achtergrond van angstwekkende kale koppen met hakenkruizen vertelde hij ook over een voorbeeld in Westland. Het bleef een vaag geval, maar toch akelig.

Ik spoedde me vervolgens naar het eindrapportage ‘Vrijblijvendheid Voorbij’ van de Interventieteams. Verbijstering. Geen moment ontstaat in de in afschrikwekkend ambtelijk jargon geschreven 48 bladzijden het dramatische beeld dat Corporaal opriep in de media. Erger: in twee jaar heeft het Team Interetnische Spanningen maar ‘enkele tientallen casussen behandeld’. Geen exacte cijfers, weinig details behalve dat het team wat heeft gedaan in Venray, Zoetermeer en op het platteland. De resultaten? Het team heeft ‘handvatten geboden voor de analyse van problemen’, ‘als klankbord gefungeerd’ en ‘de problematiek geagendeerd bij lokale bestuurders’.

Ik ging vervolgens neuzen in het geval Westland/Wateringen (via de brochure Impuls) waaraan Corporaal in NOVA refereerde. Maar daar ging het alleen om Marokkaantjes die in hun eentje bezig waren de boel te verpesten. Een knokpartij ontstond tussen de boefjes en ‘Nederlandse vaders’ die hun buik meer dan vol hadden. Alweer geen Londsdale-kale koppen! En wat deed het team? Het dook in de statistieken en vertelde burgemeester Van der Tak dat hij niet meer bang hoefde te zijn voor stigmatisering: het ging niet om een klein groepje boefjes maar om veertig procent van de Marokkaanse jongeren tot 30 jaar die in de afgelopen twee jaar vier keer of vaker door de politie waren opgepakt voor een strafbaar feit.

Je zou als woedende Westlander bijna een Londsdale-trui of -string er door gaan kopen! Voor de teams van Corporaal geldt hetzelfde als voor de Monitor van de Angst van de Anne Frankstichting en Jaap van Donselaar (zijdelings ook betrokken bij de Teams): bewust vals alarm slaan en overdrijven als vak, om je hachje en je subsidies veilig te stellen. Directeur Harchaoui van het multiculturele Forum, dat ondersteuning aan Corporaal geeft, had geen goed woord over voor diens bombastische overdrijving: ‘Het is schaamteloos om onze achterstandwijken met een banlieue in Parijs te vergelijken.’ Dick Corporaal is dus schaamteloos bezig zich als handelaar in angst te gedragen.

En nu mijn oproep aan journalisten in het algemeen en Clairy Polak van NOVA in het bijzonder: is het nou afgelopen om klakkeloos al die valse alarmkreten van al die gesubsidieerde teams, monitors en commissies voor waar aan te nemen? Doe eens je werk en ga eerst al die rapporten eindelijk bestuderen voordat je niets vermoedende burgers de stuipen op het lijf gaat jagen.