Ephimenco / Gespuis

In feite is Volkert van der G., de koelbloedige moordenaar uit Harderwijk, een heel nette man.

Natuurlijk heeft hij het niet zo op met journalisten die af en toe in zijn dossier duiken zonder hem beleefd om een weerwoord te smeken. Maar let op: Volkert van der G. beraamt ogenschijnlijk geen nieuwe aanslag want tegenwoordig gebruikt hij alleen legale procedures om de persmuskieten op hun nummer te zetten. Daarom ook heeft hij vanuit zijn cachot een klacht tegen het dagblad de Telegraaf bij de Raad van Journalistiek neergelegd. Deze krant publiceerde afgelopen zomer delen uit een ’zeer vertrouwelijk’ rapport van de Nationale Recherche. Uit het document bleek dat er genoeg aanknopingspunten bestonden om Volkert als verdacht voor een tweede moord aan te merken: die op de milieuambtenaar Van der Werken in Nunspeet. Het ging onder andere om doodsbedreigingen aan het adres van de ambtenaar die volgens een getuige door Volkert zouden zijn geuit. De moordenaar van Fortuyn zegt nu ’ontstemd’ te zijn. Niet zozeer over het feit dat een vertrouwelijk rapport op straat kwam te liggen maar om dat weerwoord dat hij nooit mocht geven. Natuurlijk hadden de Telegraaf-journalisten hem best netjes kunnen vragen of hij daadwerkelijk de milieuambtenaar om zeep heeft geholpen. Maar wat is de waarde van het parool van deze artsleugenaar die eerder opmerkte: ’Mocht ik ooit een verklaring afgeven aan de rechtelijke macht of de media dan hoeft dat natuurlijk niet de waarheid te zijn.’ ?

Een ander geval van journalistenfobie betreft Geert Wilders. Let op: ik trek hier geen enkele parallel tussen moordenaar Van der G. en het Tweede Kamerlid. Behalve dan dat daar waar Volkert het op ’rechtse’ journalisten heeft gemunt Geert woedend is op ’linkse’ die hij in het schandaalblaadje HP en Nog Wat heel elegant ’links gespuis’ noemt. Daaronder verstaat hij zo’n beetje alles wat hem niet goed gezind is. Andere woorden voor ’gespuis’ zijn ’geboefte’ of, volgens Van Dale, ’onguur volk’. Het lijkt me dat, ongeacht de waarde van zijn aantijgingen, Wilders een beetje de klus kwijt is. Het past niet bij een volksvertegenwoordiger om journalisten, publicisten of programmamakers met gangsters te vergelijken. Maar er is nog meer aan de hand. Aan het einde van zijn tirade, laat Wilders de donkere kant van zijn ziel even zien. Over Nova-presentatrice Clairy Polak zegt hij: ’Als wij het voor zeggen krijgen, is Clairy Polak de eerste die van haar wachtgeld mag gaan genieten.’ Je kunt hierom lachen. Je kunt er ook om treuren. Ooit in een democratische rechtsstaat van een politieke leider gehoord die journalisten een beroepsverbod wil opleggen door hun carrière eigenhandig te beëindigen? Wilders is niet alleen de kluts kwijt maar is ook flink aan het radicaliseren. Als hij het voor het zeggen zou krijgen zou Nederland met een splinternieuwe PVV-minister van informatie, censuur en wachtgeld (Graus?) er zeker totaal anders uit gaan zien. Niet alleen journalisten maar ook kiezers die op Wilders hebben gestemd zijn gewaarschuwd.