Kuitenbrouwer / Met downloaden is het net alsof je een fotokopie van een boek leest, in plaats van het origineel

Op de website van Trouw kwamen flink wat reacties binnen op mijn vorige column, over de vendor lock-in van Apple. Dat Apple de muziek die ze online verkopen moeten afschermen tegen reproductie is redelijk, schreef ik, zo bescherm je de auteursrechten van de muziekanten, maar dat die muziek alleen afspeelbaar is op een iPod, is koppelverkoop, was mijn stelling.

Veel van de schrijvers wijzen erop dat je de kopieerbeveiliging van iTunes kunt omzeilen door de muziek op een cd te branden, die je vervolgens weer ript. Dat was mij bekend, maar een aantrekkelijke oplossing vind ik het niet.

Nu moet ik brand-cd’s gaan kopen (waar een fikse kopieerheffing op zit, dus dan betaal je opnieuw voor een repro-recht dat je al gekocht hebt) cd’s branden, die weer rippen, en dat allemaal voor muziek die al in mijn computer zit. Zonde van het geld, het plastic, de stroom en de tijd.

Een van de inschrijvers wijst erop dat Microsoft nu met zijn antwoord op de iPod, de Zune, precies hetzelfde doet en zelfs nog een stap verder zou gaan door de Zune niet te laten werken op een Apple-computer.

Koop toch gewoon normale cd’s, regeert een aantal inschrijvers, dat scheelt vrijwel niets in prijs. Dat laatste betwijfel ik, je kunt wel cd’s voor euro 9,99 kopen, maar dat zijn uitzonderingen, terwijl dat bij iTunes de vaste prijs is. Om nog maar te zwijgen van AllofMP3, de ’legale’ Russische concurrent van iTunes, waar je 13 eurocent per track betaalt, (maar Allof ligt juridisch dan ook zwaar onder vuur).

Wel heb je in het geval van een cd het eigenlijke product in handen, zoals de artiest het bedoeld heeft, en dat is wel een minpunt van downloaden: alsof je een fotokopie van een boek leest, in plaats van het origineel. Bij ’An Other Cup’, die cd van Yusuf Islam waar ik het over had, zit een uitvoerig boekje met teksten en foto’s. Bij iTunes krijg je dat als grafische bijlage, maar een tastbare inlay is toch leuker.

Overigens zijn er ook softwareprogrammaatjes die je die branden-en-weer-rippen-omweg uit handen nemen. Er wordt niets gekraakt, het kopieerbeveiligde nummer wordt als het ware intern afgespeeld en opnieuw opgenomen. Dat mag. Zo’n programma is Tunebite, dat ik onlangs heb aangeschaft (www.tunebite.de) en dat prima werkt.

Goh, wat een verwend gezeur allemaal, vond een inschrijver op de Trouw-site, schrijf eens over écht belangrijke dingen. Tja, daarvoor ben je bij mij niet helemaal aan het goede adres, vrees ik. Hoewel, misschien kan ik in de zestig woorden die mij nog resten nog iets écht belangrijks aan de orde stellen? Eh, ja, ik weet het. Over cd’s gesproken: waarom hebben sommige cd’s wel zo’n lipje waar je het cellofaan mee kapot kunt scheuren en sommige niet? Een cd zonder zo’n lipje is zonder speciale hulpmiddelen gewoon niet open te krijgen! Moet je naar de keuken, om een schaar te pakken. Kan iemand dáár niet eens wat aan doen?