Marokkaanse meisjes / ‘Als ik maar van hem houd, komt het goed’

Op Marokko.nl gaat het meestal over liefde en relaties. Marokkaanse meiden emanciperen zich digitaal. De jongens blijven achter.

Met de jongens die om tien over vier het Montessori College Oost in Amsterdam verlaten, is niet over de toekomst te praten. Kinderen krijgen, daar denken ze nog niet aan. „Ik achter de kinderwagen? Ga weg man!” Net zo min over verdeling van werk en zorg. „Parttime? Nee, gewoon vijf dagen. Veel geld verdienen voor mijn vrouw en kind.” En weg zijn ze, hard lachend.

Hun schoolgenoten Mirjam Tanout (15) en Jamilla Zerrouch (14) willen daarentegen best even praten. Zij zijn van plan later werk en kinderen te combineren. Nu al merken ze dat niet alle jongens dat zien zitten. Daarom zijn ze het erover eens dat je beter nog voor de relatie serieus wordt, je kaarten op tafel kunt leggen. „Niet nu, maar als ik zestien ben zeker”, zegt Mirjam. „Ik wil meteen weten of hij modern denkt en of ik dat anders nog kan veranderen.”

Marokkaanse meisjes emanciperen heel snel, constateert E- Quality, kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit. De jongens blijven echter achter. Onder alle jongeren zijn jongens conservatiever dan meisjes, en bij Marokkaanse jongeren is dat verschil nog groter. Dat emanciperen gebeurt voor een groot deel chattend op internet: eindeloos zijn de gesprekken op de digitale ontmoetingsplek Marokko.nl over liefde en relaties.

Marokko.nl wil deze discussies nog verder aanzwengelen. Met de Nederlandse Gezinsraad, die sinds kort is gefuseerd met E-Quality, zetten de sitebouwers het onderdeel www.wensenengrenzen.nl op, een apart deel van Marokko.nl waar jongeren discussiëren over hun toekomst.

Voor E-Quality was het motief dat Marokkaanse meisjes met hun vooruitstrevende wensen tot nu toe het onderspit delven: terwijl het totaal aantal vrouwen op de arbeidsmarkt stijgt, daalt het aantal werkende allochtone vrouwen juist. Of dat nu helemaal de schuld is van de jongens, of dat de meisjes zelf ook van gedachten veranderen, is niet bekend. Wel is zeker dat zij er samen uit moeten komen: bijna alle Marokkaanse meisjes zijn op zoek naar een partner die net als zij moslim zijn. Zo ook Jamilla: „Van mij mag hij best tegen zijn vrienden zéggen dat hij zo’n goede vrouw heeft die al het huishouden doet. Maar hij moet intussen wel net zoveel doen als ik.”

Naast ’wensen en grenzen’ voert E-Quality ook het project ’jongleren’ uit, beide gesubsidieerd door het ministerie van Sociale Zaken. Op scholen gaat E-Quality jongeren erop wijzen dat, ook al is de liefde nog zo pril, het belangrijk is om te praten over later.

De meeste mensen hebben zeven jaar een relatie met elkaar als het eerste kind geboren wordt. Nog steeds is het dan meestal de vrouw die het grootste deel van de zorg op zich neemt; slechtst enkele procenten van de echtparen verdeelt werk en zorg gelijk.

Mirjam en Jamilla en ook Ahlem (16) en Hajar (16) zijn moderne meiden van Marokkaanse komaf en alle vier fervent Marokko.nl-bezoekers. Ahlem, strakke spijkerbroek en geblondeerde lange haren, wil advocaat worden, haar vriendin Hajar – modieus gekleed met hoofddoek – iets in de zorg. Hajar: „Het is goed om meteen als je verliefd bent hierover te praten. Anders is het te laat.” Ahlem: „Ik ga natuurlijk niet jaren studeren om thuis te gaan zitten.”

Niet alleen tieners vinden elkaar op Marokko.nl, ook de dertigjarige Najat Abdellaoui is er dagelijks. Ze weet zodoende wat er leeft onder de duizenden jongeren die allemaal onder pseudoniem op de forums met elkaar praten. Veel jongeren worstelen met hun verwachtingen. „Meisjes denken romantisch: als ik nou maar genoeg van hem houd, komt het vanzelf goed”, zegt Abdellaoui, die columns schrijft op de site. „Dat kan tot drama’s leiden. Meisjes die zo’n romantisch beeld van het huwelijk hebben dat ze zodra ze achttien zijn beginnen aan huisje-boompje-beestje. Ik zie dat soms op Marokko.nl binnen het jaar mislopen.”

Zelf heeft Abdellaoui een ’importbruidegom’. Ze ontmoette haar Arabische man in Marokko. „Ik heb in Nederland echt goed om me heen gekeken. Ik kwam erachter dat ik geen Berber wilde, maar iemand met een Arabische achtergrond net als ik. Die waren er niet veel in de stad waar ik opgroeide.”

Cruciaal was dat haar man dezelfde kijk heeft op de verdeling van arbeid en zorg. „Ik wist al vroeg hoe ik het wilde. Mijn man en ik werken allebei vijf dagen en we hebben een tweeling van vier jaar.”

Het blijft wel knokken, zegt Abdellaoui. „Dat lukt allemaal omdat ik het per se wil. Maar ik kan met best voorstellen dat een ander het eerder opgeeft. Het kost veel moeite en veel plannen.’ Ze werkt in de chemische industrie, altijd tussen de mannen. Tijd om zich met haar Marokkaanse achtergrond bezig te houden heeft ze alleen in de avonduren en daarom zijn haar virtuele vriendinnen op Marokko.nl een uitkomst.

In haar columns kan ze haar gedachten kwijt over emancipatie van moslima’s. „Mijn overtuiging is dat de grote verschillen in opvattingen tussen jongens en meisjes van nu niet meer kunnen worden gladgestreken. Die zullen tot problemen leiden. Maar hopelijk voeden de vrouwen van nu hun zonen wel op met het idee dat het normaal is om als man ook te zorgen. Ik doe dat ook, nu al helpen mijn jongetjes om de tafel te dekken.”