Zwitsers hof: stervenshulp mag bij mentale aandoening

Een besluit van de hoogste Zwitserse rechtbank maakt sterven met hulp van een arts mogelijk voor patiënten met een ernstige mentale aandoening.

Volgens het hof kan een mentale aandoening net zo’n grote lijdensweg veroorzaken als een fysieke, en dus het leven van de patiënt op de langere termijn evengoed ondraaglijk maken.

De wens om te sterven moet volgens het hof een autonome beslissing van de patiënt zijn. Die moet alle omstandigheden hebben meegewogen. Alleen in dat geval kan een patiënt een dodelijke dosis natrium-pentobarbital voorgeschreven krijgen.

In Zwitserland bestaan verschillende organisaties die kunnen assisteren bij zelfdoding. Die hulp is in Zwitserland niet strafbaar, zolang er geen sprake is van ’zelfzuchtige motieven’ van de assisterende partij.

De rechters benadrukten dat het bij patiënten met een mentale aandoening belangrijk is om een onderscheid te maken tussen de wens om te sterven van een patiënt als een symptoom van een psychiatrische aandoening die te genezen valt, en diezelfde wens geuit door een patiënt die goed bij zinnen is en standvastig is in zijn besluit.

Een 53-jarige man met een ernstige vorm van een bipolaire stoornis had de zaak aan het rollen gebracht, toen hij zich tot het hooggerechtshof had gewend met de vraag of hij zonder doktersrecept natrium-pentobarbital kon krijgen. Dat verzoek wees het hof dus af. Het is vooralsnog onduidelijk of een Zwitserse arts straks bereid is om daadwerkelijk een dodelijke dosis van het middel voor te schrijven, nu blijkt dat dit van de rechter wel mag.