irak / Premier Maliki heeft genoeg van zijn baan

De Iraakse premier Noeri al-Maliki wil van zijn baan af. Hij is uitgeput, en teleurgesteld dat hij geen eenheid in Irak heeft kunnen brengen.

„Ik wou dat ik ervan was, zelfs voor mijn termijn afloopt”, zegt Maliki in een interview met The Wall Street Journal. Zijn benoeming tot premier in april 2006 was een compromis, nadat andere sjiitische kandidaten door soennieten en Koerden waren afgewezen. „Ik wilde deze positie niet”, zegt Maliki nu. „Ik ging alleen maar akkoord omdat ik dacht het nationale belang te dienen, en ik zal het niet opnieuw accepteren.”

De Iraakse premier is teleurgesteld dat hij er niet in slaagt het geweld tussen de bevolkingsgroepen te beteugelen. Ook ziet hij dat er wantrouwen is ontstaan tussen hem en de Iraakse bevolking. Als hij in zijn zwaar bewaakte konvooi door Bagdad rijdt en het verkeer voor hem wordt tegengehouden, raakt Maliki gefrustreerd. Het herinnert hem aan de autocolonnes van Saddam Hoessein.

Maliki, sinds de jaren zestig actief binnen de sjiitische beweging, blijkt niet in staat een brug te slaan tussen soennieten en sjiieten. Maliki heeft zich een enthousiaste exponent getoond van het beleid van Washington om leden van Saddams Baathpartij – veelal soennieten – van alle belangrijke posities te verwijderen. Er is nu kritiek op die aanpak, omdat deze kwaad bloed heeft gezet bij veel soennieten. Ook Maliki’s afhankelijkheid van radicale sjiitische milities, zoals die van Moektada al-Sadr, bemoeilijkt zijn positie. Maliki heeft zijn benoeming te danken aan steun van Sadr, en heeft Amerikaanse verzoeken om de milities te ontwapenen naast zich neergelegd.

Niet alleen binnenlandse kritiek ondermijnt het gezag van Maliki. In het openbaar steunt de Amerikaanse president hem nog, maar vorige maand lekte een memo van de veiligheidsadviseur van het Witte Huis uit waarin werd getwijfeld aan de capaciteiten van Maliki om het geweld in Irak te beteugelen.