Vermiste hond komt vaker terecht dan kat

Vermiste honden komen veel vaker terecht dan weggelopen katten. Dat is geen verdienste van het dier: nog geen tien procent van verdwaalde honden vindt zelf de weg naar huis terug.

Dus moet de hereniging met de baas vooral aan diens speuracties te danken zijn. Dat klopt, eigenaren van vermiste honden gaan vaak al binnen een dag op zoek. Kattenhouders wachten enkele dagen en bij sommigen komt pas na twee weken de gedachte op om ’toch maar eens her en der na te vragen’.

Dierenartsen in Ohio gingen na hoeveel huisdieren op drift uiteindelijk worden teruggevonden en hoe. Zij schrijven in het Journal of the American Veterinary Medical Association (15 januari) dat 71 procent van de honden weerkeren, tegen maar 53 procent van de katten.

Amivedi, de grootste stichting voor de registratie van vermiste huisdieren in ons land, meldt vergelijkbare percentages: vorig jaar kwamen 11.316 van de 25.147 bij Amivedi aangemelde katten op het honk terug (45 procent). En 3519 van de 4658 zoekgeraakte honden (ruim 75 procent).

Wat voor Ohio geldt, gaat ook bij ons op: maar 8 procent van de honden vindt na eigen speurwerk het huis terug. Dat tekent het probleem van de hond, weet een woordvoerster van Amivedi: „Baasje is niet te zien, de hond raakt in paniek, begint te rennen, rechtdoor en steeds verder weg.” En het dier ontbeert het kompas van de kat. Van teruggekeerde katten navigeerde ongeveer tweederde zichzelf naar huis.

Hun imago, dat weglopers soms na weken toch weer voor de deur staan, zal ertoe bijdragen dat eigenaren pas laat aankloppen bij dierenasiels en andere organisaties. Onverstandig, stelden de dierenartsen uit Ohio vast, want niet zelden komen ze daar wel degelijk terecht. Geen wonder dus dat 35 procent van de hervonden honden in asiels werden opgehaald, tegen maar 7 procent van de katten.

Daarbij tekent de woordvoerster van Amivedi aan dat buitenstaanders zich eerder bekommeren om een verloren hond dan om een verdwaalde kat. In Ohio – hondenvergunning verplicht – droeg 41 procent van de vermiste honden een plaatje of zelfs een microchip onder de huid. Zo’n dier belandt sneller in de juiste handen.

„Maar toch zou ik ook als kattenhouder navraag doen bij asiels en vergelijkbare instanties”, adviseert Amivedi. „En hang briefjes op in de buurt. Menigeen zet zijn weggelopen huisdier nu op internet, vult een formulier in van een instelling die verder nergens mee verbonden is. Je vermiste kat op Marktplaats.nl, dat is niet de handigste strategie.”