*

 

Moderne baby ligt eenzaam in duur kamertje

Margaretha Stormesand-Lasterie, politicoloog, moeder van een 11 maanden oude dochter − 17/11/07, 02:27

Ouders krijgen de verkeerde adviezen over de aanpak van hun huilende baby.

’Rust en regelmaat’ is het nieuwe devies voor huilbaby’s. De consultatiebureaus, wijkverpleegkundigen en artsen geven ouders voortaan eenduidig advies: ze moeten hun kind een vaste volgorde van slapen, eten, spelen en weer slapen aanbieden. En desnoods inbakeren. Ik moet de ouders nog tegenkomen die deze adviezen blindelings opvolgen. Zie wat ouders niet meer mogen doen: er bij zijn als hun kind in slaap valt, troosten, het kindje dragen. Dat is allemaal verkeerd. Daar raakt een kind maar overprikkeld van.

Blijkbaar mag je als ouder niet meer inspelen op de behoeftes van een pasgeboren baby. Wie haalt het in zijn hoofd dat baby’s alleen behoefte hebben aan eten, schone luiers en af en toe een kwartiertje spelen – en dan alleen op tijdstippen die de deskundigen van tevoren hebben bedacht.

De richtlijn is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek van het UMC Utrecht (onderzoek dat trouwens is gesponsord door Frisocare, producent van babyvoeding).

Voetstoots wordt aangenomen dat het voor de baby positief is als deze niet meer huilt. Daar valt veel op af te dingen. De Amerikaanse kinderarts Sears, expert op dit gebied, zegt dat baby’s stil worden als ouders stelselmatig de signalen van de baby negeren. Het kind moet wel, want een andere optie is er niet. Het resultaat lijkt positief, want het huilen stopt. Maar er gaat ook iets wezenlijks verloren in de band tussen ouders en kind, zoals dat het zijn behoefte aan lichaamscontact, veiligheid of troost niet meer uit. Al is het met huilen.

Er zijn ouders die dagelijks hun baby horen brullen, urenlang. Er zijn beproefde methodes, die in het westen helaas steeds minder worden gebruikt, maar in Zuid-Amerika of Afrika standaard worden ingezet. Babymassage, samen slapen, je kind dragen in een draagdoek, voeden op verzoek en het nooit, maar dan ook nooit alleen laten huilen!

We hebben tijd en aandacht ingeruild voor mooie kleertjes, goed ingerichte kinderkamers en een prachtig eigen bedje. Huilbaby’s vormen een bijproduct van een samenleving die vooral benadrukt dat kinderen snel onafhankelijk en zelfstandig moeten worden. Die moeders afleert te vertrouwen op hun instinct, maar algemene adviezen voor modelbaby’s propageert. En die preekt dat het ingaan op de behoeftes van je baby zorgt voor verwende peuters.

De consultatiebureaus gaan mee met dit gedachtegoed, zo blijkt uit deze nieuwe richtlijn. Wat zou het mooi zijn als consultatiebureaus de algemene waarheden laten voor wat ze zijn, en zich richten op een belangrijkere taak: het toerusten en bevestigen van ouders. Die moeten tenslotte de opvoedingsexperts worden voor hun eigen baby.

mailIcon print |