De plukplaats van een roofdier

Houtduiven zijn vaak het slachtoffer van roofdieren en -vogels. Je kunt gemakkelijk het verschil zien tussen een prooi die geplukt is door een roofvogel of door een vos, kat of hond. De roofvogel rukt de veren met de snavel uit, waardoor die een scherpe knak in de schacht hebben. Roofvogels bijten met hun scherpe haaksnavel wigvormige gaten in de rand van het borstbeen en laten gewoonlijk de schoudergordel intact. Ze laten doorgaans de snavel en kop van de prooi liggen. Zoogdieren bijten de grote veren af en trekken kleine gewoon uit, waardoor ze nauwelijks beschadigd raken. Soms blijven ze aan elkaar plakken door het speeksel en altijd wordt de kop opgegeten. Prooiresten van zoogdieren zijn aanmerkelijk zeldzamer dan van roofvogels, omdat de buit meestal begraven of meegenomen wordt naar het hol. Wat de foto betreft: waarschijnlijk is de jager, een roofvogel, gestoord door een hond, die de botten heeft opgegeten.

* Er is nog steeds drukke trek van vogels uit het noorden naar het zuiden. De platte tonderzwam is een paddestoel die tegen droogte en vorst bestand is. De dikke roestbruine hoeden kunnen meer jaren oud worden. Nu, in de groeiperiode, vertonen de jonge vruchtlichamen een roomwitte rand, die in de winter roestbruin wordt. Tonderzwammen groeien op dood hout en kwijnende bomen. Op oude vlieren zijn judasoren te vinden, kraakbeenachtige, bruinroze zwammen. Bij vorst schrompelen ze ineen tot een onooglijk paarszwart propje.