Ook kant-en-klaarmusical in groep 8 moet authentiek zijn

De afscheidsmusical van groep acht wordt steeds professioneler. Nog maar weinig leerkrachten schrijven de tekst en de liedjes zelf.

Rappende maffiosi, dansende gangsterliefjes, en zo’n tweehonderd enthousiaste vaders, moeders, opa’s en oma’s. De afscheidsmusical van haar groep 8 was een groot succes, zegt Michou Koolen, leerkracht van de Julianaschool in Overveen: „De kinderen hebben ontzettend goed gespeeld. Jammer dat het afgelopen is, we zouden zó op tournee kunnen.”

’De Boskampi’s’, zo heette de musical die de Overveense kinderen dinsdagavond met veel overgave uitvoerden. Daarin doet Rik Boskamp alsof zijn vader – een gewone, ’verstrooide sukkel’ – een coole maffiabaas is. Koolen bestelde het script, inclusief bladmuziek, tekstboekjes, decorsuggesties, cd én een workshop door echte rappers, bij uitgeverij Het Verkeerde Beentje.

Die voorzag dit jaar zo’n zeshonderd basisscholen van musicals, zegt Jan de Waard van de uitgeverij. Vooral van de bijgeleverde cd’s – waarop ingezongen en instrumentale versies van de liedjes staan – maken scholen volgens hem gretig gebruik: „Slechts één op de vijftig scholen maakt live muziek.”

Scholen doen nog maar weinig aan muziek, zegt ook Edith Peters van Benny Vreden Kinderproducties, de grootste leverancier van schoolmusicals in Nederland.

Ongeveer de helft van alle zevenduizend basisscholen speelt nu een afscheidsmusical van haar uitgeverij, aldus Peters: „En dit valt ons wel op: vroeger konden kinderen muzikaal een hoger niveau aan. Nu zijn ze in groep acht nauwelijks gewend om te zingen.”

Zangrepetities blijven dus noodzakelijk. Maar dankzij de kant-en-klaarmusicals hoeven leerkrachten niet meer zelf te zwoegen op de tekst, of op de muzikale begeleiding van de jonge zangers. Dat heeft wel een voordeel, zegt Joris de Kok van openbare basisschool De Meerpaal in Leiden: „Voor de uitvoering van de musical houden we nu veel meer tijd over dan vroeger.”

Ook hij kocht een musical bij een uitgeverij, maar zijn achtstegroepers kruidden die wel met eigen improvisaties: „Ze verzinnen bijvoorbeeld zelf een personage, of ze voegen een klarinetsolo toe. Zo proberen we het stuk authentieker te maken. En dat vind ik wel belangrijk, want het moet vooral een musical van de kinderen zelf zijn.”

Op De Meerpaal wordt nog druk gerepeteerd en getimmerd aan het decor; groep 8 voert de musical pas in juli uit. Ook de Utrechtse jenaplanschool Wittevrouwen heeft de grote avond nog voor de boeg. Anders dan veel van zijn collega’s in het land heeft directeur Jaap Nelissen de afscheidsmusical ’Fame’ overigens wel zelf geschreven: „Dat is al jaren een uit de hand gelopen hobby van me.”

Nelissen beschrijft de afscheidsmusical op zijn school als een ’megaproject’, waarbij ook veel ouders betrokken zijn. Zij ontfermen zich onder meer over kaartverkoop, decors, kleding, repetities, licht en geluid. Die tijdsinvestering is voor hen geen probleem, aldus de directeur: „Ouders weten niet beter: als je kind in groep 8 zit, dan help je mee.”

Ouders zijn onmisbaar achter de schermen van de afscheidsmusical, zo blijkt ook op andere scholen.

De groep van juf Michou Koolen had dit jaar geluk: „Een van de vaders is acteur, die wist dus precies hoe je zo’n musical moest instuderen.”