Golf

Van tijd tot tijd doet een fabrikant in de landelijke dagbladen een oproep aan de kopers van zijn product, ermee terug te komen omdat er iets niet aan schort. Niet zelden is dat product een auto. Het kan een splinternieuwe zijn, of eentje van een paar jaar oud. Meestal moet dan ergens een schroef of bout worden vervangen, omdat die niet aan de ,,hoge kwaliteitseisen” van de fabrikant zou voldoen.

Boze tongen beweren al langer dat deze zogenaamde terugroepacties eigenlijk verkapte reclamecampagnes zijn. Je zou denken dat als je heisa maakt over iets dat niet goed is aan je product, er sprake is van zelfgekozen negatieve publiciteit. Maar niets is minder waar; je laat juist zien, dat je je product én je klanten serieus neemt en goed verzorgt.

Volkswagen had deze week een primeur: een terugroep-actie van de Volkswagen Golf, dat weergaloze verkoopsucces van de Wolfsburgse autobouwer, dat in het begin van de jaren ’70 de beroemde Kever opvolgde en dat inmiddels aan zijn vijfde generatie toe is. Nooit begrepen waarom deze seksloze, doodsaaie auto met name bij de jonge pettenbrigade zo mateloos populair is trouwens, op die leeftijd zou je je immers moeten willen onderscheiden nietwaar, maar conformisme blijkt hier ook weer van alle generaties.

De terugroepactie betreft een mogelijk slijtageprobleem aan het sluitingsmechanisme van het handschoenenkastje (geen wonder, als er steeds van die petten in worden gepropt), waarvoor VW zich van harte verontschuldigt. Maar wat maakt deze actie nu zo opmerkelijk en zelfs geniaal?

Het betreft de Golf I uit 1974.