Beste Beatrijs,

Beste Tabak van,

Beste Beatrijs,

Beste Hoge nood,

Beste Beatrijs,

Beste Liever thuis,

Beste Beatrijs,

Onze familie vierde onlangs oma’s verjaardag met een gezellig dagje: ’s middags naar de bioscoop, daarna samen eten. Alle kinderen en kleinkinderen waren er. Mijn zus is mij heel dierbaar en haar man ook. Schatten van mensen. Maar wat een ongelooflijk onbeschofte kinderen hebben ze! Ik had de pech tegenover hen te zitten en heb echt geen leuke avond gehad. Eten uitspugen, schreeuwen, ruziemaken, de schaal frites werd geconfisqueerd, mijn glas wijn werd door hen leeggedronken, cadeaus waar niet voor bedankt wordt. Ik heb eerder meegemaakt dat een cadeautje voor mijn ogen door hen in de vuilnisbak werd gegooid met de mededeling ’Boeit me niet’ en ’Tien euro, is dat alles?’ Mijn zus en haar man lijken dit helemaal niet in de gaten te hebben. Mijn neefje van acht zei het zelf: ’Ik kan alles doen waar ik zin in heb’. Ik heb hier zo genoeg van, maar ik wil me niet met de opvoeding van anderen bemoeien.

Beste Tabak van,

Doorgaans raad ik mensen af om zich kritisch uit te laten over de kinderopvoeding van vrienden of familie, omdat je voor je het weet slaande ruzie en een jarenlange vete hebt. In dit geval zie ik wel wat aanknopingspunten voor een gesprek, omdat u niet alleen toeschouwer maar ook slachtoffer bent. Bovendien staat u op goede voet met uw zus, dus moet de relatie tegen een stootje kunnen.

Het moet wel een gesprek onder vier ogen zijn. Dus niet met uw man of haar man erbij, want dan wordt het meteen een aanval. U en uw zus alleen, dat is de beste opzet. Breng het onderwerp ter sprake als iets wat u dwarszit. Formuleer uw klacht over haar kinderen als een hulpvraag. De rode draad moet zijn dat u ’niet boos maar verdrietig’ bent. Zeg dat u het u pijn doet wanneer haar kinderen uw cadeau in de vuilnisbak gooien waar u bij staat, of wanneer ze uw glas wijn opdrinken, of wanneer ze de friet van de hele tafel voor zichzelf houden.

Zeg dat het schatten van kinderen zijn, maar dat u niet goed weet hoe u hiermee om kunt gaan. Vraag haar wat hier aan te doen zou kunnen zijn. Vraag haar of ze zelf wel eens last heeft van haar kinderen. Als u het gesprek op een open, niet-beschuldigende toon voert, hebt u de meeste kans dat uw zus uw woorden tot zich door laat dringen. De boodschap moet zijn (maar leg het er vooral niet te dik bovenop!) dat niet alleen uzelf, maar waarschijnlijk ook allerlei andere mensen geen waardering hebben voor hoe deze kinderen zich gedragen. Als zij dit oppikt en niet reflexmatig in de verdediging schiet, kan het gesprek vervolgens gaan over hoe ouders dit kunnen corrigeren. Want dat kunnen ouders best – een kwestie van duidelijker regels stellen.

Zolang u geen agressief-verongelijkte toon laat doorklinken en u u beperkt tot een persoonlijk gevoelde klacht, zal uw zus zich niet aangevallen voelen. Zo’n gesprek blijft altijd een mijnenveld en u moet uw woorden zorgvuldig kiezen, maar het is wel belangrijk dat u het aangaat. Als u het laat zitten, met het idee ’ik wil geen gedoe en ze moet het zelf maar uitzoeken’, dan laat u haar en haar kinderen in de steek. Wordt uw zus ondanks uw voorzorg toch boos, dan hebt u in ieder geval uw best gedaan.

Beste Beatrijs,

Pauze bij een voorstelling in de schouwburg of theaterzaal. Ik moet – net als veel andere vrouwen – nodig naar de wc. Lange rijen bij de Dames. Géén rijen bij het invalidentoilet. In de verste verte geen (zichtbare) invalide te bekennen. Vraag: mag ik nou wel of niet gebruikmaken van het invalidentoilet, héél even?

Beste Hoge nood,

Natuurlijk mag u van het invalidentoilet gebruik maken! Een invaliden-wc is geen invaliden-parkeerplaats, waar u eerst een medische verklaring en vervolgens een gemeentevergunning voor nodig hebt. U mag in bus of tram ook gaan zitten op een zitplaats voor gehandicapten als er geen gehandicapte passagier is. Er zijn altijd te weinig wc’s voor vrouwen in openbare gelegenheden. Waarom zou u in de rij gaan staan als er een fijne, ruim bemeten voorziening vrij staat? U bekort op die manier de rij en anderen zullen uw voorbeeld volgen. Als er een gehandicapte aankomt, krijgt die vanzelfsprekend voorrang, maar zolang dat niet het geval is, zijn de invalidentoiletten vrijelijk toegankelijk voor iedereen.

Beste Beatrijs,

Ik ben een vrouw van 35, getrouwd, twee jonge kindjes van een en twee jaar, en net zwanger van onze derde. Voel me bij vlagen misselijk en moe. Goede vrienden van mijn man geven met Oudjaar een feest en hebben ons hele gezin uitgenodigd. Zelf hebben ze geen kinderen. Ze wonen niet ver van ons vandaan, maar toch zie ik ertegen op. Ik weet hoe het zal gaan: er zullen heerlijke hapjes zijn. Iedereen zal veel roken en drinken. De avond zal gevuld worden met stoere verhalen en grootdoenerij over hun goede banen en reisbelevenissen. Ik vind deze vrienden van mijn man niet zo leuk, maar ik zou me eroverheen kunnen zetten om hem een plezier te doen. Hoor ik braaf mee te gaan en met onze kinderen heen en weer te gaan slepen? Of kan ik zeggen: ’Schat, ga maar alleen’? Ik vind dat ik goede argumenten heb om het rustig thuis te vieren, maar ik wil geen saaie piet zijn.

Beste Liever thuis,

Voor een zwangere vrouw klinkt dit niet als de ideale Oudjaarsviering en uw kinderen hebben er al helemaal niets aan. Bespreek uw reserves met uw man. Hij moet toch kunnen inzien dat u hier niet op zit te wachten. Tegen uw man zeggen dat hij maar alleen moet gaan is een noodsprong. Door het jaar heen is het geen punt als een partner eens niet meegaat naar een feestje, maar Oud & Nieuw viert men als stel toch het liefst samen. Het is wel een beetje armoedig als u die avond in uw eentje moet doorbrengen, terwijl de kinderen in bed liggen. Uw man zou zich niet van zijn beste kant laten zien wanneer hij erop staat zijn wens door te zetten ten koste van u. Vertel uw man dat uw hart op dit moment schreeuwt om een rustige jaarwisseling in huiselijke kring en vraag hem om het genoegen van zijn gezelschap. Als u om kwart over twaalf uw bed opzoekt en uw man nog niet in de stemming is voor nachtrust, kan hij het alsnog bij die vrienden op een brassen gaan zetten.