Bloot

In Amerika is, naar verluidt, ophef ontstaan rond een commercial van de dierenrechtenorganisatie ’Peta’. In het spotje treedt actrice Alicia Silverstone op, en je kunt zien dat ze in sommige scènes niets aan heeft. Dat is logisch, omdat ze zwemmend in een privé-zwembad optreedt.

Eigenlijk is er voor sensatiezoekers niets te vinden in het tv-spotje; op geen enkele opname is de mooie actrice niet écht naakt, ten voeten uit, te zien. Of het zou die halve seconde moeten zijn waarop ze, zittend, op de rug is gefilmd, waarbij (de aanzet tot) de welvingen van haar billen te vermoeden zijn.

De gemiddelde Dove- of Fa-reclamespots die we hier in Europa al jaren op televisie zien, bevatten tien keer meer bloot dan het gewraakte spotje met Alicia Silverstone. Toch is het spotje voor de Amerikanen te naakt en wordt het door steeds meer kabelmaatschappijen in de ban gedaan.

Rare jongens, die Amerikanen.

Sinds vele tientallen jaren bestoken ze de wereld met hun opvattingen over vrijheid, met hun ’sexbommen’ van Marilyn Monroe tot Madonna, met velen daartussen, met hun films waarin de woorden ’fuck’ en ’fucking’ zo vaak om je oren vliegen, dat je gaat denken dat Amerikanen een kinderlijke fixatie hebben op een handeling die ze kennelijk nooit hebben gemogen en vooral nooit hebben begrepen, met hun films waarin de meest perverse en meest pornografische vormen van geweld geen enkel probleem blijken. Ik zal dit benauwde, hysterische puritanisme in een land dat de grootste exporteur van pornografie ter wereld is, nooit begrijpen.