Ambitieloze vrouwen

Derde golf feminisme

Integratie

Gratis schoolboek

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

Ambitieloze vrouwen

Drie opmerkingen naar aanleiding van Carmen Breeveld over tennissende vrouwen (Trouw, vrijdag).

’Oudere moeders’ zorgen liever – als kan mét een parttime baan – voor hun oudere kinderen dan carrière te maken of ’geworven’ te worden om betaald op andermans kinderen te passen. Het is vaak ook nodig dat zij zich, onbetaald, inzetten voor hun kleinkinderen.

Ten tweede, een ouder die thuis voor haar of zijn kleine kinderen zorgt ’zit’ daar niet te zitten, maar doet belangrijk en veeleisend werk, meer dan fulltime, waarvoor ruime maatschappelijke waardering en ondersteuning hard nodig is.

En tenslotte, wat opvalt in het publieke discours over dit thema is dat er nauwelijks wordt gesproken over wat nu eigenlijk goed is voor het kind. Andere landen lopen daarin op Nederland voor.

Lili ChavannesAmsterdam

Derde golf feminisme

Ik weet best dat ik als jonge vrouw van 25 veel te danken heb aan vrouwen uit vroeger tijden (Trouw, 6 maart). Natuurlijk weet ik ook best dat zelfs in Nederland de situatie tussen mannen en vrouwen nog altijd niet helemaal gelijk is. Marjolein Pieks kan gerust zijn. Maar het is mij niet duidelijk wat zij nu precies wil dat ik doe.

Ik heb een academische titel, werk 40 uur in de week en kan prima in mijn eigen onderhoud voorzien. Kortom, ik doe waar diverse vrouwen decennia eerder voor gestreden hebben. Maar dan besteed ik te veel tijd aan ’mijn mateloos interessante carrière’ zoals Pieks het verwoordt. En dan weet ze nog niet dat ik graag naar Sex & the City kijk.

Pieks vindt dat de feministes van nu gelijk hebben als ze roepen om nieuwe invalshoeken. Maar laat zij dan ook zelf met opties komen om de actiebereidheid te vergroten. Want zolang ik wél de resultaten van de feministische golven in de praktijk breng, kan ik me niet druk maken om vrouwen die deze kansen ook hebben, maar ze niet willen grijpen.

Lara Willems Utrecht

Integratie

Vanuit de wiskunde en vanuit de keuken weten we dat dezelfde inhoud in verschillende vormen kan verschijnen. De inhoud van een bol kan precies in een kubus of piramide. De inhoud van 1 liter pudding kan in de vorm van een supermarktpak, een fles, een groot bord of in een visvorm. Zo kennen we ook allerlei omgangsvormen met dezelfde inhoud: Russen kussen, Hindoes buigen met hun hand op het hart, Japanners buigen met de handen tegen elkaar op de borst en weer andere volken neuzen. Allemaal vormen voor dezelfde inhoud, namelijk wederzijdse acceptatie.

Dus hou eens op met dat geneuzel over de vorm: handen schudden. Het gaat om de intentie, en de inhoud: acceptatie van elkaar. Daar begint integratie. Doe niet zo benauwd, kijk eens om je heen, wees wereldburger. Die verschillende vormen verlevendigen onze samenleving juist; halen de dufheid eruit.

Guus Mascini Wassenaar

Gratis schoolboek

Staatssecretaris Van Bijsterveldt van onderwijs kan niet garanderen dat leraren altijd hun eigen lesboeken kunnen kiezen (Trouw, 6 maart). De discussie over zelfs marginale veranderingen in het onderwijs neemt af en toe bizarre vormen aan. Welke docent kan nu persoonlijk bepalen welk boek hij gebruikt? Is dat niet het werk van commissies?

Mijn eigen ervaring, als docent én auteur, in het hoger onderwijs is dat de meeste collega’s het liefst jarenlang hetzelfde boek gebruiken, zelfs al is er ook in hun ogen een beter boek. Zij doen dat omdat ze aan dat boek gewend zijn geraakt. Gemak, of gewin? De praktijk is dat de meeste docenten met boeken werken die anderen voor hen hebben uitgezocht, en dat verandert niet met gratis boekverstrekking.

Reinder H. Koornstra Hertogenbosch