’Vredespad’ tussen gebedshuizen Gouda wijst de weg naar verbondenheid tussen gelovigen

Tussen een kerk en moskee in Gouda-oost ligt een bijzonder kunstwerk. Het sterkt het contact tussen moslims en christenen in het stadsdeel.

De kruising van de Dunantlaan met de De Rijkestraat in de Goudse wijk Oosterwei ziet er sinds kort fleurig uit. Een slingerend pad van helderblauwe tegels in verschillende tinten verbindt de hier gevestigde Vredeskerk en de Es-Salaam-moskee met elkaar. Dit ’Vredespad’ staat symbool voor het contact tussen de Goudse moslims in de wijk met hun christelijke stadsgenoten aan de overkant. Wethouder Siebe Keulen (cultuur) opent het pad vandaag officieel.

Het Vredespad vormt een opmerkelijke onderbreking in het overwegend grijze straatbeeld. „Dit pad laat zien dat we ons best moeten doen om niet naast, maar mét elkaar te leven”, zegt moskeevoorzitter Abdelouassie Naji. „We zijn niet alleen verbonden door onze naam – Es-Salaam betekent in het Arabisch ’vrede’ – maar ook door de God waarin we geloven. Die is dezelfde.”

De publiciteit rond de film van Geert Wilders geeft de indruk dat alle islamitische en christelijke gelovigen lijnrecht tegenover elkaar staan, maar in de wijk Oosterwei is daar niet veel van te merken.

Volgens Irene van der Meulen, predikante van de hervormde Vredeskerk, is er vanuit de beide gebedshuizen regelmatig contact. „De band tussen de mensen is al lange tijd erg goed. Na de moord op Theo van Gogh zijn gemeenteleden en moskeebezoekers bij elkaar gekomen. En toen vorige week ’Fitna’ uitkwam, was de kerk open om met elkaar in gesprek te gaan.

Er is niet alleen contact tijdens incidenten, zegt Van der Meulen. „Onlangs kwam een groep islamitische vrouwen na onze dienst koffie drinken. We hebben het toen gehad over hoe we in de islam en het christendom Jezus Christus zien. Het Vredespad is dus geen begin, maar een bevestiging van onze verbondenheid. Uit de vele ontmoetingen die er de afgelopen tijd waren, concludeer ik dat het contact ook in de toekomst goed blijft.”

Het was een buurtfeest in 2005 dat de toon zette voor het Vredespad. Kinderen uit de kerkgemeente besloten toen met witte verf een paadje tussen beide godshuizen aan te leggen. Hun inspanning spoelde echter niet weg na de eerstvolgende regenbui: de latex die was gebruikt, bleef nog maanden zichtbaar.

De witte baan tussen kerk en moskee trok de aandacht van beeldend kunstenaars Kamiel Verschuren en Ties Ten Bosch. Ze vervingen het strakke, witte pad door een slinger van azuurblauwe tegels.

„Het is speels en open, ten teken dat iedereen op elk punt kan invoegen”, zegt Ten Bosch. „We kozen voor blauw omdat die kleur terugkomt in de gebouwen, en omdat het verwijst naar de hemel. Maar we hopen dat het pad op een bepaald moment niet alleen voor religieuze verbondenheid staat, maar voor verbondenheid tussen alle mensen.”

De kerk en de moskee geven alvast het goede voorbeeld. „Het pad ligt er nu, maar daar mag het niet bij blijven”, benadrukt Naji. „Om écht met elkaar samen te leven moeten we elkaar respecteren en accepteren. Dat kan alleen door met elkaar te blijven praten. Daarvoor willen we het Vredespad een middel laten zijn.”