Pisarenko wint tegenvallende finale Franz Liszt Concours

Klassiek

Finaleavonden Internationaal Franz Liszt Pianoconcours, 11 april Vredenburg Leidsche Rijn, 12 april Beatrix Theater Utrecht.

De Oekraïense pianist Vitaly Pisarenko (1987) heeft de eerste prijs gewonnen in het achtste Internationaal Franz Liszt Pianoconcours. De tweede prijs ging naar Nino Gvetadze (Georgië/Nederland, 1981), de derde prijs naar Angelika Fuks (Oekraïne, 1987). De aanmoedigingsprijs voor de jongste niet-finalist kreeg de Japanner Yuhi Ozaki (1989).

Dat de gedreven maar weinig communicatief spelende Vitaly Pisarenko en niet de zeer muzikale Nino Gvetadze de hoofdprijs kreeg van de jury, moet voor het merendeel van het publiek dat beide finaleavonden bijwoonde een teleurstelling zijn geweest: de publieksprijs (3000 euro), toegekend op basis van een stemming na elk van de finaleavonden, ging namelijk naar Gvetadze.

Ook kreeg zij van de internationale persjury de prijs voor het beste recital in de halve finale (5000 euro). Voor de tweede prijs kreeg zij 12.500 euro, waardoor zij opgeteld met 500 euro meer naar huis ging dan de eerste prijswinnaar die 20.000 euro won.

Het concours was zó veelbelovend begonnen dat tot de halve finale het niveau hoger scheen dan in de afgelopen drie concoursen, maar de resultaten van de finalisten waren teleurstellend. Een volledig overtuigende winnaar zat er ook dit jaar niet bij. Met name Angelika Fuks, die in de kwart- en halve finale zeer zelfverzekerd optrad met een surplus aan techniek, werd in beide finaleavonden geteisterd door nervositeit, wat leidde tot verkramping en te veel misslagen. Haar vederlichte leggiero-spel bewees wel dat de jonge pianiste veel potentie heeft.

Ook de ten opzichte van Fuks onmiskenbaar superieure Gvetadze en Pisarenko speelden minder gaaf dan in eerdere rondes. Voor een deel werd dit veroorzaakt door externe, belemmerende factoren, zoals de ongelukkige keuze van de dirigent Damian Iorio, die hen vrijdag met het Radio Filharmonisch Orkest moest begeleiden. Deze jonge Italiaan was op het laatste moment ingehuurd als vervanger voor Gérard Korsten, die een ongeluk had gehad. Iorio bleek in Liszts eerste en tweede pianoconcert de materie te weinig te beheersen om de jonge pianisten een gevoel van geborgenheid te kunnen bieden.

De tweede avond kampten de finalisten met een ander probleem. In de hondsmoeilijke Liszt-transcripties moesten zij zich door de gortdroge akoestiek van het Beatrix Theater zien te ploegen, waarbij hun zachtste tonen overstemd werden door het geruis van de afzuiginstallatie.

In concoursen blijkt dat de échte winnaars (hoe zeldzaam zijn die!) zich door dit soort perikelen niet laten tackelen: zij worstelen en komen boven. De drie finalisten van nu waren niet uit dit hout gesneden.

Pisarenko was de meest standvastige en won stellig om die reden. Hij bezit meer de demonie waar Liszt om vraagt dan Gvetadze, die meer het type musicus voor muziek van Mozart, Chopin of Schumann is. De poëtische wijze waarop zij – ook niet vlekkeloos maar met een prachtige intimiteit – Liszts Tweede pianoconcert speelde, bevestigde de indruk dat zij de kandidaat was die het indringendst de harten van de luisteraars wist te raken.

Jammer dat de jury dit niet heeft beloond, daarmee de kans verspelend het Lisztconcours voor het eerst sinds 1986 een vrouwelijke winnaar te geven, bij wie niet techniek maar muziek op de eerste plaats komt.