De Amsterdamse wethouder Marijke Vos heeft een op zichzelf prijzenswaardige poging ondernomen om de prostituees in de hoofdstad ’te redden uit de klauwen van foute figuren’. In een gisteren gepresenteerde nota stelt zij voor dat de gemeente hen een ’sociaal contract’ aanbiedt. Exploitanten die zich niet aan de daarin vervatte regels houden verliezen hun vergunning en zien zich zodoende gedwongen hun deuren sluiten.
De regels zijn erop gericht een normaal verkeer tussen klant en prostituee mogelijk te maken. De prostituee (v/m) mag altijd zonder opgaaf van redenen klanten of handelingen weigeren. Ze mag zelf haar medische begeleiding kiezen. Ze is ook niet verplicht om mee te drinken met klanten en ze te animeren. Haar inkomsten zijn op ieder moment opeisbaar en ze mag zelf haar kledingkeuze bepalen, rekening houdend met hetgeen gangbaar is in de branche. Prostituee v/m Amsterdam, weerbaar en zelfstandig, heet de nota en met dit ’sociaal contract’ zou dit inderdaad het resultaat kunnen zijn.
Niet zonder reden gebruiken we hier het woordje zou. De nota bevat namelijk een zwakke schakel: zij gaat uit van de expliciete veronderstelling dat prostitutie een ’aanvaardbaar’ beroep is. Dat is echter precies het probleem. Prostitutie is geen aanvaardbare-, laat staan een respectabele bedrijfstak. Veel vrouwen zullen daarom de voorkeur geven aan anonimiteit, dat is bovendien wel zo voordelig voor de belasting. Maar die voorkeur voor anonimiteit brengt weer met zich mee dat vrouwen zich niet gauw bij de gemeente zullen beklagen. Liever schikken ze zich, of ze besluiten hun diensten via internet aan te bieden, al dan niet via de bemiddeling van dubieuze bureaus.
Het sociaal contract is evenmin van toepassing op de welig tierende vrouwenhandel en andere illegale praktijken van vrouwenonderdrukking en uitbuiting. Wethouder Vos gaat er desondanks van uit dat het contract een handvat biedt om de prostitutie uit het schemerduister te halen. Het effect zou echter wel eens averechts kunnen zijn: bij een strenge controle zullen veel bordelen hun vergunning kwijtraken, zodat de prostituees die de wethouder wil beschermen letterlijk op straat komen te staan.
Het probleem is en blijft dat prostitutie een mensonwaardig bedrijf is. Het beroep van prostituee is weliswaar zou oud als de wereld. Maar feit is ook dat het beroep door de eeuwen heen nimmer is uitgegroeid tot een respectabel vak. Dat toch te willen is illusiepolitiek, een hersenschim die alleen maar averechtse resultaten oproept.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.