Verzorgingstehuis niet erg onzorgvuldig bij verandering reanimatiebeleid

Het St. Pieters en Bloklands Gasthuis in Amersfoort is niet erg onzorgvuldig geweest bij het veranderen van het reanimatiebeleid van een ’ja, tenzij’ in een ’nee, tenzij’. Maar dit verzorgingstehuis had niet aan de bewoners en hun familieleden mogen schrijven dat reanimatie bij mensen boven de zeventig jaar en met verschillende aandoeningen schadelijk kan zijn. Dat is onjuist en wetenschappelijk niet onderbouwd.

Dit concludeert de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) na bestudering van het nieuwe (maar inmiddels opgeschorte) reanimatiebeleid van het Amersfoortse verzorgingstehuis. Het tehuis telt honderd bewoners. Hun gemiddelde leeftijd is 85 jaar.

Hoewel er geen sprake is van ernstige onzorgvuldigheden, is de inspectie wel kritisch over het beleid om niet te reanimeren, tenzij de bewoner van tevoren heeft laten vastleggen dat wel te willen. Volgens de inspectie is al dan niet reanimeren een individuele beslissing van een bewoner van een verzorgingshuis na advies van de huisarts, de behandelaar. Is de voorkeur van de bewoner niet bekend dan moet volgens de inspectie altijd worden gereanimeerd, tenzij dat medisch zinloos is.

Volgens ethicus en verpleegkundige Hans van Dartel, voorzitter van de ethiekcommissie van de beroepsvereniging van verplegenden en verzorgenden V&VN bewijst alle ophef de afgelopen week dat er een diepe kloof bestaat tussen het professionele inzicht van artsen dat reanimeren vaak zinloos is en de publieke norm die wil dat er eigenlijk altijd gereanimeerd moet worden. Zorginstellingen moeten daar rekening mee houden door een ja, tenzij-beleid te voeren, vindt Van Dartel.